Διώξτε τα φαντάσματα (και τα ζόμπι)…
06/01/2015 07:00
Του Τηλέμαχου
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Διώξτε τα φαντάσματα (και τα ζόμπι)…

Δεν έχουν καμία ελπίδα να επανέλθουν στη ζωή. Απλά προσπαθούν να πάρουν και τη χώρα μαζί τους στον «άλλο κόσμο»… Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τα καταφέρουν… Πάρτε τον απήγανο και διώξτε τα φαντάσματα και τα ζόμπι!

Ένα «φάντασμα» πλανιέται πάνω από την Ευρώπη…

Μόνο που αυτή τη φορά δεν είναι «ο Κομμουνισμός», όπως το 1848, όταν ο Μάρξ και ο Έγκελς έγραφαν το «Μανιφέστο»…

Δεν είναι (μόνο) το Grexit! Που ανησυχεί πολλούς εκτός Ελλάδας, αλλά έχουν πάρει τα μέτρα τους. Ενώ περιέργως λιγότερο ανησυχεί (ακόμα) τους ίδιους τους Έλληνες. Κι ας είναι αυτοί που κινδυνεύουν περισσότερο…

Δεν είναι καν ο ΣΥΡΙΖΑ! Που τον αντιμετωπίζουν οι περισσότεροι εκτός Ευρώπης ως τοπικό σύμπτωμα μιας βαθιάς ασθένειας. Κι όχι ως την ίδια την ασθένεια. Με άλλα τοπικά συμπτώματα τους Podemos στην Ισπανία, τον Πέπε Γκρίλο στην Ιταλία, τους «Δημοκράτες Σουηδούς» στην Σουηδία και τους «Αληθινούς Φιλανδούς» στην Φιλανδία.

Αυτά όλα είναι απλώς «τοπικά συμπτώματα», μιας διάχυτης ασθένειας, αλλά δεν αντιπροσωπεύουν εναλλακτικά πρόταση για την Ευρώπη συνολικά! Ούτε καν για τις ιδιαίτερες χώρες όπου εμφανίζονται. Δεν αθροίζουν, δεν παράγουν, όλοι ξέρουν κατά βάθος ότι είναι «πυροτεχνήματα της Ιστορίας», όχι ιστορική τάση.

Το φάντασμα που πραγματικά πλανιέται πάνω από την Ευρώπη σήμερα είναι ο λαϊκισμός! Αυτή η ψευδεπίγραφη συναίνεση πάνω σε ένα κάλπικο «κοινωνικό συμβόλαιο», που μοίρασε, μέσω του κράτους, προνόμια σε πολλούς - διαφορετικά προνόμια σε διαφορετικές ομάδες - χωρίς να θωρακίζει δικαιώματα για όλους. Και υπονομεύοντας μακροπρόθεσμα την αναπτυξιακή προοπτική ολόκληρων κοινωνιών.

Αν ο «Ιμπεριαλισμός» ήταν στις αρχές του 20ου αιώνα, η «γεροντική ασθένεια του Καπιταλισμού», ο λαϊκισμός ένα αιώνα αργότερα είναι η γεροντική ασθένεια της Αριστεράς. Της ευρωπαϊκής και όχι μόνο…

Το σαθρό κοινωνικό μοντέλο της Ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας

Πάντως ο λαϊκισμός αυτού του τύπου υπήρξε πανευρωπαϊκό φαινόμενο. Γι’ αυτό η Ευρώπη επί χρόνια βλέπει την βιομηχανική βάση της να συρρικνώνεται συνεχώς, βλέπει την υπεροχή της στην έρευνα και την καινοτομία να υποχωρεί συνεχώς, βλέπει την υστέρησή της σε ανταγωνιστικότητα να επιδεινώνεται συνεχώς και να χάνει παντοιοτρόπως σε σύγκριση με άλλες περιοχές του κόσμου που εισβάλλουν πλέον δυναμικά στο προσκήνιο.

Αυτή η τάση δεν είναι τωρινή. Η Ευρώπη ευελπιστούσε (ή βαυκαλιζόταν) εδώ και είκοσι χρόνια ότι θα αντιστρέψει αυτή την τάση επιταχύνοντας την Ένωσή της. Σωστή σκέψη! Μόνο που η ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση, αντί να απελευθερώσει τις δυνάμεις και τη δυναμική της Ευρώπης, τελικά άθροισε τις αδυναμίες των κοινωνιών της. Και η κρίση δεν θα αργούσε να ξεσπάσει…

Η Γερμανία και κάποιες ακόμα από τις παλαιές χώρες της Ευρώπης, όπως η Ολλανδία και η Δανία, προσπάθησαν να αντιμετωπίσουν το πρόβλημα για λογαριασμό της η καθεμία. Μερικές από τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες-μέλη (Σλοβακία, Σλοβενία, Τσεχία) έκαναν επιτυχές «νέο ξεκίνημα» στον καπιταλιστικό τους μέλλον, σε πιο υγιείς βάσεις και πήγαν καλά. Αλλά όλο μαζί το Ευρωπαϊκό εγχείρημα δεν κατάφερε να ξεπεράσει τις αγκυλώσεις ενός ψευδεπίγραφου «κοινωνικού μοντέλου». Για το οποίο ο Σαρκοζύ είχε πει, ήδη από το 2006, ότι δεν είναι ούτε «κοινωνικό», γιατί κατακερματίζει την κοινωνία σε προνομιούχες ομάδες, ούτε «υπόδειγμα», αφού κανείς άλλος στον κόσμο δεν θέλει να το ακολουθήσει.

Δεν είναι τυχαίο που, ως τα μέσα της περασμένης δεκαετίας ακόμα (και για πολλά χρόνια πριν), η πλειονότητα των κυβερνήσεων στην Ευρώπη ήταν σοσιαλιστικές ή σοσιαλδημοκρατικές, ενίοτε με κάποια δόση «πράσινων». Σήμερα οι «κεντροαριστερές» κυβερνήσεις αποτελούν πλέον μειονότητα. Και βρίσκονται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και εκεί που ακόμα κυβερνούν.

Έτσι, λοιπόν, το κοινωνικό μοντέλο της Ευρώπης, όπως το θεμελίωσε η Ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία τις περασμένες δεκαετίες:

--Ενίσχυε τους «εντός» του συστήματος σε βάρος των «εκτός». Δηλαδή αυτούς που βρίσκονται και σταδιοδρομούν σε θέσεις απασχόλησης, σε βάρος αυτών που είναι άνεργοι ή μπαίνουν τώρα στην αγορά εργασίας.

--Ενίσχυε την αδηφάγο κατανάλωση σε βάρος της ανταγωνιστικής παραγωγής.

--Ενίσχυε την ακόρεστη κερδοσκοπία σε βάρος της παραγωγικής επένδυσης.

--Ενίσχυε την αναδιανομή εισοδήματος σε βάρος της παραγωγής πλούτου και της αξιοποίησης ανταγωνιστικών πλεονεκτημάτων.

Διαπρύσιοι υποστηρικτές αυτού του «μοντέλου» ήταν τα – πάλαι ποτέ – πανίσχυρα ευρωπαϊκά συνδικάτα, η κρατική (και ευρωπαϊκή) γραφειοκρατία, η πανεπιστημιακή διανόηση απ’ άκρου εις άκρο της Ευρώπης (και εν μέρει των ΗΠΑ) και τα πάσης φύσεως κινήματα της «νέας» Ευρωπαϊκής Αριστεράς, που αναδείκνυαν συνεχώς νέα «δικαιώματα» και νέα «αιτήματα προς ικανοποίησιν», χωρίς ποτέ να θέτουν το ερώτημα ποια «παραγωγική βάση» θα τα αντέξει στο μέλλον, ποια δημογραφική δυναμική θα τα χρηματοδοτήσει στην επόμενη γενιά, και ποια μεσαία τάξη θα εξασφαλίσει την κοινωνική συνοχή δέκα-δεκαπέντε χρόνια αργότερα…

Όλα η κριτική του Μάρξ για τη δυναμική του καπιταλισμού («ο πιο επαναστατικός τρόπος παραγωγής της ανθρώπινης ιστορίας»), αλλά και για τις αντιφάσεις του, σαν να ξεχάστηκε από τους πάσης φύσεως «Μαρξιστές» και «μαρξίζοντες» της Ευρώπης.

Η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία

--Έβλεπε τον καπιταλισμό ως «δίκτυο καταναλωτικών δικαιωμάτων», όχι ως τρόπο ανταγωνιστικής παραγωγής. Και εκεί πρόδιδε το Μαρξ για πρώτη φορά.

--Έβλεπε τις κοινωνικές συμμαχίες ως άθροισμα διεκδικήσεων, όχι ως ανάδειξη συνολικής εναλλακτικής λύσης. Κι εκεί πρόδιδε το Μάρξ για δεύτερη φορά.

-- Έβλεπε τις επί μέρους διεκδικήσεις ως «δικαιώματα» χωρίς υποχρεώσεις και ως αποσπασματικά προνόμια που, όμως, λειτουργούν τελικά σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Κι εκεί πρόδιδε τις καλύτερες παραδόσεις του Μαρξισμού.

Τελικά συρρίκνωσε το χρονικό ορίζοντα της πολιτικής της, από τις επόμενες γενεές στις επόμενες εκλογές!

* Ήδη, πολύ έγκαιρα, από τα τέλη της δεκαετίας του ’80, ο Paul Kennedy είχε παρατηρήσει ότι στη Δύση τα συνδικάτα δεν επιτρέπουν την μαζική είσοδο της ρομποτικής, πράγμα που υπονομεύει άμεσα τις προοπτικές ευημερίας και την ίδια την πρωτοκαθεδρία της Δύσης.

* Ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000 ο σοσιαλδημοκράτης Γκέρχαρντ Σρέντερ έσπευσε να τονώσει την ανταγωνιστικότητα της γερμανικής βιομηχανίας συγκρατώντας την αύξηση του (μοναδιαίου) εργασιακού κόστους. Την ίδια εποχή βέβαια, η ιαπωνική αυτοκινητοβιομηχανία έμπαινε αποφασιστικά στα υβριδικά, που τα «ανακάλυψαν» οι γερμανοί δέκα χρόνια αργότερα…

* Ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 80, ο Σοσιαλιστής Φρανσουά Μιτεράν ανακάλυψε τις «ιδιωτικοποιήσεις». Κι έδωσε ώθηση στις επενδύσεις σε μια σειρά από τομείς όπου ο παραδοσιακός γαλλικός κρατισμός έφθινε επικίνδυνα.

Όλα αυτά, όμως, ήταν οι «εξαιρέσεις» του κανόνα. Ήταν τα επί μέρους «καμπανάκια» που προειδοποίησαν μεν, αλλά δεν οδήγησαν στη συνολική αφύπνιση.

Το κοινωνικό συμβόλαιο της… κλεπτοκρατίας!

Στην Ελλάδα βέβαια, το ψευδεπίγραφο «κοινωνικό συμβόλαιο» που επικράτησε είχε την πιο ακραία μορφή:

Επιβλήθηκε μια νομενκλατούρα, μια πολιτικο-οικονομική ελίτ που επέβαλε, με τη σειρά της, την εξής «συμφωνία»: Οι από πάνω κλέβουν, αλλά δίνουν δυνατότητες και στους από κάτω να κλέβουν για να μη διαμαρτύρονται. Και οι από κάτω κλέβουν κι αυτοί, κι έτσι δεν διαμαρτύρονται για τους από πάνω, για να μη χάσουν την πρόσβασή τους στον εύκολο πλουτισμό.

Το «κλέβουν», βέβαια, σχετικό είναι: Άλλοι λεηλατούσαν ευθέως κοινοτικά προγράμματα, χωρίς να παράγουν αξιόλογα προϊόντα και υπηρεσίες.

Άλλοι έπαιρναν επιδοτήσεις, χωρίς να πολύ-νοιάζονται για το που θα καταλήξουν τα προϊόντα τους. Σε ακραίες περιπτώσεις πληρώνονταν για να παράγουν προϊόντα που κατέληγαν σε χωματερές.

Άλλοι αναλάμβαναν πραγματικά και χρήσιμα έργα, που τα μοίραζαν μεταξύ τους με αδιαφανείς τρόπους και στη συνέχεια τα υπέρ-κοστολογούσαν. Συχνά με πρόσχημα να καλύψουν τα «μπαξίσια» και τις «μίζες» που είχαν δώσει για να τα πάρουν…

Άλλοι απλώς δεν πληρώνουν φόρους. Ατιμώρητα…

Κι άλλοι δεν έκαναν τίποτε «μεμπτό», απλώς επωφελούνταν από το εισόδημα του εύκολου πλουτισμού όλων των υπολοίπων. Όταν κάποιοι ξεπλένουν χρήματα, επωφελούνται κι άλλοι που τους πουλάνε προϊόντα και υπηρεσίες και ακίνητα σε υψηλότερες τιμές.

Κι έτσι παράγονταν μεγάλοι τζίροι με όλο και λιγότερα προϊόντα.

Σημαντικά εισοδήματα με όλο και μικρότερη ανταγωνιστικότητα.

Συσσωρεύονταν πλούτος πάνω σε μια οικονομία που συνεχώς αποδυναμωνόταν παραγωγικά...

Τελικά ήλθε και το ευρώ, και το αίτημα της αριστεράς και της σοσιαλδημοκρατίας ήταν «να υπάρξουν και μισθοί Βρυξελλών, όχι μόνο τιμές Βρυξελλών»! Για παραγωγικότητα, ανταγωνιστικότητα, εξαγωγές, επενδύσεις, ιδιωτικοποιήσεις τσιμουδιά.

Τότε, το 2002, οι τιμές ανέβηκαν μέσα σε ένα χρόνο. Οι μισθοί ανέβηκαν πιο αργά, μέσα σε μερικά χρόνια. Η ανταγωνιστικότητα, όμως δεν ανέβηκε ποτέ! Αντίθετα έπεσε κατακόρυφα! Φούντωσε ακόμα περισσότερο η παραοικονομία και η φοροδιαφυγή. Τα δημοσιονομικά ελλείμματα διογκώθηκαν μέχρι που έγιναν ανεξέλεγκτα. Το εμπορικό έλλειμμα εκτοξεύθηκε κι αυτό. Και μετά ήλθε το… «λεφτά υπάρχουν» - το εμβληματικό απόγειο του λαϊκισμού και οι απίστευτοι χειρισμοί στις αρχές του 2010. Τη συνέχεια την ξέρουμε όλοι…

Το «κοινωνικό συμβόλαιο» που επικράτησε στην Ελλάδα μετά το 1981 ήταν πολύ χειρότερο, βέβαια, από το αντίστοιχο κοινωνικό συμβόλαιο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Αλλά «κούμπωσε» μια χαρά μαζί του.

Οι ευρωπαίοι εταίροι μας ήταν σε θέση να γνωρίζουν, τουλάχιστον μετά το 2001, τι ακριβώς συνέβαινε στην Ελλάδα. Και σε άλλες χώρες, βέβαια. Αλλά δεν αντέδρασαν. Διότι η πολλαπλή ελλειμματικότητα της Ελλάδας (κι όχι μόνο) δημιουργούσε τα πρόσκαιρα πλεονάσματα στις δικές τους οικονομίες. Κι έτσι εξασφαλίστηκε μια προσωρινή ισορροπία: όπου η «αμαρτία» των νότιων τροφοδοτούσε την «αρετή» των βόρειων. Αλλά ποια παραγωγική βάση μπορεί να σταθεί μακροχρόνια στην ελλειμματικότητα των πελατών της;

Ο εφιάλτης του Grexit

Μετά το 2009, το δίλημμα για την Ευρώπη, αν θα κρατήσουν την Ελλάδα στους κόλπους τους ή όχι, ήταν περισσότερο δίλημμα ανάγκης παρά πραγματικό δίλημμα επιλογής.

Ήξεραν πολύ καλά ότι, αν αναγκάζονταν να διώξουν την Ελλάδα – το περιβόητο grexit – οι κραδασμοί θα ήταν πολύ μεγάλοι. Αλλά ήξεραν επίσης, ότι, αν δεν την έδιωχναν, τη στήριζαν, αλλά η Ελλάδα παρέμενε προβληματική, τότε θα αναγκάζονταν να δώσουν πολύ περισσότερα για να στηρίξουν κι άλλες προβληματικές χώρες, όπως η Ιταλία και η Ισπανία, που δεν μπήκαν «στο Μνημόνιο», ακριβώς επειδή «δεν ήθελαν να γίνουν όπως η Ελλάδα»!

Το να δανείσουν την Ελλάδα – με αυστηρούς όρους - 200 δισεκατομμύρια σε τρία χρόνια, για τις οικονομικές δυνατότητες της Ευρώπης με συνολικό ΑΕΠ πάνω από 10 τρισεκατομμύρια δεν ήταν «δυσβάστακτο»…

Το να αναγκαστούν, όμως, στη συνέχεια, να δανείσουν επιπροσθέτως και μισό τρισεκατομμύριο την Ισπανία και ενάμιση τρισεκατομμύριο την Ιταλία και ποιος ξέρει πόσα τη Γαλλία αργότερα, ήταν εξ αρχής αδιανόητο για την Ευρώπη συνολικά!

Οι πιθανές επιπτώσεις της Ελληνικής κρίσης, αν την ανέχονταν οι Ευρωπαίοι, θα μπορούσαν να διαλύσουν την Ευρώπη συνολικά και να γονατίσουν ακόμα και τις ισχυρότερες χώρες της. Όχι να διαλύσουν ή να γονατίσουν. Και να διαλύσουν και να γονατίσουν!

Κι επειδή οι αγορές πάντα «προεξοφλούν την τρέχουσα τάση» - δηλαδή στις καλές περιόδους προεξοφλούν τα καλύτερα και στις κακές περιόδους τα χειρότερα – το πιθανό «κακό σενάριο» για την Ελλάδα (και την Ευρώπη) θα το προεξοφλούσαν οι αγορές. Και θα γινόταν αυτό-επιβεβαιούμενη προσδοκία!

Γι’ αυτό και το Grexit δεν ήταν ούτε «επιθυμία» κανενός, ούτε «μπλόφα» κάποιων. Ήταν αναγκαστική επιλογή στην οποία είχαν αρχίσει να συγκλίνουν όλο και περισσότεροι, εκεί γύρω στα μέσα του 2012…

Αυτό ματαιώθηκε το 2012 από την κυβέρνηση Σαμαρά! Και ματαιώθηκε, εκεί που δεν το περίμενε σχεδόν κανείς (όπως ομολογούν σήμερα πολλαπλές μαρτυρίες αξιωματούχων, ευρωπαίων και αμερικανών, της εποχής εκείνης).

Κάποιοι τον κατηγορούν σήμερα γιατί «δεν έκανε» (σε δύο χρόνια και κάτι) όλα αυτά που υποσχέθηκε να κάνει στην τετραετία! Κάποια τα έκανε. Και μερικά ήταν και εντυπωσιακά. Αλλά δεν είναι εκεί το θέμα. Γιατί έκανε το βασικό που υποσχέθηκε – και ήταν το πιο δύσκολο απ’ όλα: Απέτρεψε την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ!. Ματαίωσε τότε το grexit (που οι περισσότεροι έξω προεξοφλούσαν τότε. Κάποιοι έβαζαν και στοίχημα όχι για το «αν», αλλά για το «πότε»)…

Κι αυτό δεν ήταν μικρή υπόθεση…

Πράγματι, το Grexit θα ήταν καταστροφή για την Ελλάδα. Γιατί αλλιώς, θα γίνονταν πραγματικότητα και θα συνέβαιναν «μαζωμένα», σε λίγες μέρες ή εβδομάδες, όχι αυτά που ζήσαμε, αλλά αυτά που δεν ζήσαμε…

Η χώρα που δεν παράγει ούτε… καρφίτσες και εισάγει πια τα πάντα, αν πήγαινε πίσω σε δικό της νόμισμα, την ώρα που ήταν αποκλεισμένη από τις αγορές και αντιμετώπιζε μεγάλα ελλείμματα, δεν θα μπορούσε να βρει ούτε φάρμακα, ούτε ανταλλακτικά, ούτε καύσιμα ούτε καν μεγάλη ποικιλία τροφίμων!

Τα ATM θα στέρευαν. Οι τραπεζικές καταθέσεις, θα «κοιμούνταν» το βράδυ σε ευρώ και θα «ξυπνούσαν» το πρωί σε δραχμές. Και ως το επόμενο βράδυ θα είχαν χάσει το μισό της αγοραστικής αξίας τους. Ενώ η καθίζησή τους θα συνεχιζόταν και τις επόμενες μέρες. Ποιος ξέρει για πόσο (γιατί πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις υπάρχει η αρχική «υπέρ- αντίδραση», το λεγόμενο «overshooting»).

Αυτά όλα βέβαια, θα οδηγούσαν σε εξεγέρσεις, συγκρούσεις - πιθανότατα αιματηρές - φλεγόμενα μαγαζιά, φλεγόμενα προάστια, πλήρη κατάρρευση της δημόσιας τάξης και την κοινωνικής συνοχής.

Κι έτσι για να εξηγούμαστε: Ο Ελληνικός λαός υπέφερε πολλά τα τελευταία τέσσερα χρόνια. Αλλά τα χειρότερα δεν τα είδε!

«Ανθρωπιστική κρίση» δεν είδε! Δεν μπορεί να μιλάμε για «ανθρωπιστική κρίση» σε μια χώρα, όπως η σημερινή Ελλάδα, όπου ακόμα κι όταν έφτασε η ανεργία στο 28% (τώρα είναι κάτω από το 26% και πέφτει), δεν πήγε κανένας Έλληνας στις αγροτικές εργασίες. Σε όλη τη χώρα, όλα τα κάνουν ξένοι εργάτες, νόμιμοι και παράνομοι…

Αν θέλετε να μάθετε τι σημαίνει «ανθρωπιστική κρίση», ρωτήστε όσους έζησαν την Κατοχή και τον Εμφύλιο και τα πρώτα δύο-τρία μεταπολεμικά χρόνια. Ή θυμηθείτε τις διηγήσεις όσων έζησαν τη Μικρασιατική Καταστροφή. Ή καλύτερα, ρωτήστε τι πέρασαν στην Αργεντινή μετά το 2002. Ή ακόμα καλύτερα, ρωτήστε τι πέρασαν πρόσφατα οι πρόσφυγες από τη Συρία.

Το να παρομοιάζουμε εμείς τα πραγματικά δικά μας σημερινά δεινά με την ταλαιπωρία με την κόλαση που πέρασαν εκείνοι, είναι χονδροειδής προσβολή σε βάρος τους.

Ο «λαός» που ξεβολεύτηκε, ο «λαός» που κατάλαβε…

Κι είναι, ακόμα, χονδροειδής λαϊκισμός! Μια ισοπεδωτική αντίδραση στην κρίση από εκείνους που επωφελούνταν από την προηγούμενη νοσηρή κατάσταση και δεν θέλουν να χάσουν τίποτε! Δεν θέλουν να χάσουν τα προνόμιά τους, τις «ευκαιρίες» εύκολου πλουτισμού, τις «άκρες» που είχαν βρει, τα «κυκλώματα» που είχαν δημιουργήσει. Δεν θέλουν να ανοίξουν τα «κλειστά επαγγέλματα», γιατί αυτό τους θίγει άμεσα. Δεν θέλουν να χτυπηθεί η φοροδιαφυγή, γιατί αυτό τους αφορά προσωπικά. Δεν θέλουν να χτυπηθούν τα «κυκλώματα», γιατί είτε οι ίδιοι ανήκουν σε κυκλώματα, είτε ο επαγγελματικός τους χώρος ζούσε από όσους βρίσκονταν σε «κυκλώματα»…

Κι όλοι αυτοί δεν είναι λίγοι. Ουσιαστικά είναι οι πάντες! Οι τουλάχιστον οι περισσότεροι. Γιατί οι περισσότεροι, κι όχι πάντα με δική τους επιλογή, έτσι είχαν μάθει να ζουν. Και σε όλους είναι επώδυνο και το ξε-βόλεμα που βίωσαν λόγω της κρίσης και η ανασφάλεια που νιώθουν τώρα. Αυτά είναι τα «κακά νέα»

Υπάρχουν όμως και τα «καλά νέα»: μεγάλο μέρος της κοινωνίας, καταλαβαίνει πλέον και τα αδιέξοδα στα οποία βρισκόταν και την ανάγκη για ανατροπή του «κοινωνικού μοντέλου» που χρεοκόπησε. Υποφέρουν, οργίζονται, αλλά υποπτεύονται πια ότι απέφυγαν τα πολύ χειρότερα. Και δεν θέλουν να επιστρέψουν εκεί…

Τρείς αποδείξεις αυτής της «αυτογνωσίας»:

* Πρώτον ότι δεν υπάρχουν πια «μαζικές κινητοποιήσεις», δεν υπάρχουν διαδηλώσεις, συλλαλητήρια, ούτε «αγανακτισμένοι». Και παρά τις απεγνωσμένες εκκλήσεις του ΣΥΡΙΖΑ και άλλων, η ανταπόκριση του κόσμου τα τελευταία χρόνια είναι μηδενική! Γιατί άραγε; Γιατί στο χειρότερο σημείο της τωρινής κρίσης, δεν έγιναν ούτε το ένα δέκατο από τις θορυβώδεις «κινητοποιήσεις» που γίνονταν στην «εποχή της ευημερίας», όταν «έδεναν τα σκυλιά με τα λουκάνικα»;

Γιατί απλούστατα, ο κόσμος κατάλαβε από πού βγαίνει και σε τι χειρότερο κινδυνεύει να ξαναμπει. Το καταλαβαίνει, μάλλον ασυναίσθητα, συχνά ανομολόγητα ακόμα και ενστικτωδώς. Το καταλαβαίνει πάντως…

* Απόδειξη δεύτερη: παρά τα δεινά και την οργή που καταγράφουν οι δημοσκοπήσεις, πάνω από 70% του πληθυσμού θέλει να παραμείνει η χώρα στο ευρώ «πάση θυσία»! Που σημαίνει ότι καταλαβαίνουν πλήρως τις θα σήμαινε το grexit.

* Και τέλος, αν ο κόσμος δεν καταλάβαινε, το προβάδισμα του ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν πολύ υψηλότερο, αφού φρόντισε να καταδημαγωγήσει τους πάντες. Και δεν θα «έκλεινε» τις τελευταίες εβδομάδες, όπως κλείνει τώρα.

Ούτε θα προσπαθούσε ο ΣΥΡΙΖΑ να πείσει ότι γίνεται «μετριοπαθέστερος» από πριν. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι συνειδητοποιούν και οι ίδιοι, ότι η κοινωνία έχει «συντηρητικοποιηθεί» - οργίζεται, βρίζει, αλλά - δεν θέλει τρέλες δεν αντέχει τις τρέλες, τις φοβάται. Και προσπαθούν να ελέγξουν τους ακραίους τους που τους βάζουν μπουρλότο κάθε μέρα, αλλά δεν καταφέρνουν να τους συγκρατήσουν…

Η πλειονότητα του κόσμου, λοιπόν, ξεφεύγει σιγά-σιγά από το λαϊκισμό, και θέλει να προχωρήσει μπροστά.

Ολόκληρη εκστρατεία του ΣΥΡΙΖΑ ζητά, όχι να ακυρώσει το Μνημόνιο, που ήδη αφήνει πίσω η χώρα, αλλά να γυρίσει πίσω στο χθες, στην πριν το Μνημόνιο εποχή! Αυτοί είναι τα αληθινά «ζόμπι»! Νοσταλγούν ό,τι έχει πεθάνει. Αντιπροσωπεύουν ό,τι έχει βρυκολακιάσει…

Είναι αληθινά παράδοξο το φαινόμενο ενός κόμματος, που έχει ντυθεί τη λεοντή της «ριζοσπαστικής αριστεράς», έχει κρατήσει όλο το «τελετουργικό» της, αλλά στην πραγματικότητα μένει αγκυλωμένο στο χρεοκοπημένο χθες. Απόλυτα «συντηρητικοί» με την κυριολεκτική - και τη χειρότερη - έννοια του όρου…

Μισούν και φοβούνται το αύριο, τις μεταρρυθμίσεις, την πρόοδο, τον εκσυγχρονισμό, ο,τιδήποτε έχει δοκιμαστεί παντού στον κόσμο και πέτυχε.

Είναι το κόμμα των πρώην βολεμένων του κρατισμού και των διάσπαρτων προνομίων, των συνδικαλιστάδων που έχουν μείνει τώρα στο περιθώριο, τον «Φωτόπουλων» που ανεβοκατέβαζαν τον διακόπτη του ρεύματος εκβιάζοντας μιαν ολόκληρη κοινωνία, έχουν μετακομίσει στο ΣΥΡΙΖΑ πλέον και προσπαθούν να επιστρέψουν…

Είναι το κόμμα των κερδοσκόπων της δραχμής που έβγαλαν τα χρήματά τους στο εξωτερικό και τώρα εύχονται την επιστροφή στη δραχμή για να αγοράσουν τα πάντα «κοψοχρονιά».

Είναι το κόμμα των «δυναμικών μειοψηφιών» που καταλάμβαναν πανεπιστήμια και σχολειά και θέλουν να επανέλθουν δριμύτεροι στο «θεάρεστο» έργο τους.

Είναι το κόμμα που φαντάζεται ότι είναι τάχα «ανάπτυξη» να μοιράζεις χρήματα που δεν έχεις ή να «αναδιανέμεις» πλούτο που δεν παράγεις.

Είναι το κόμμα που έχει μπερδέψει τον Κάρολο Μάρξ και την «Κριτική» του στην Πολιτική Οικονομία (γιατί από το «Κεφάλαιο» του Μάρξ, ούτε το εξώφυλλό δεν διάβασαν) με το «Δεν πληρώνω-Δεν πληρώνω» του Ντάριο Φό!

Χαριτωμένο το θεατρικό του Ιταλού, αλλά δεν είναι να το παίρνεις και στα σοβαρά! Ούτε να περιμένεις να κυβερνήσεις με τέτοια νοοτροπία…

Είναι το απόλυτο κόμμα του πιο φθαρμένου «χθες» που θέλει να διακόψει, να εμποδίσει και να ματαιώσει ό,τιδήποτε μας ξεκολλάει από το χθες!

Κι έτσι στην Ελλάδα διεξάγεται σήμερα η πιο σκληρή, η πιο αποφασιστική σύγκρουση ανάμεσα στην κοινωνία που θέλει να σταθεί στα πόδια της και να ξεπεράσει τα λάθη της από τη μία και στο λαϊκισμό από την άλλη!

Το λαϊκισμό, δηλαδή τη γεροντική ασθένεια της, εν πολλαίς αμαρτίας περιπεσούσης, Ευρωπαϊκής Αριστεράς (και όχι μόνο, για να είμαστε δίκαιοι)…

Είναι η έσχατη μάχη με τα «φαντάσματα» και «ζόμπι» του χθες.

Δεν έχουν καμία ελπίδα να επανέλθουν στη ζωή.

Απλά προσπαθούν να πάρουν και τη χώρα μαζί τους στον «άλλο κόσμο»…

Ας ελπίσουμε ότι δεν θα τα καταφέρουν…

Πάρτε τον απήγανο και διώξτε τα φαντάσματα και τα ζόμπι!

ΣΧΟΛΙΑ

  1. MCA avatar
    MCA 06/01/2015 08:42:38

    Θα διαφωνήσω με τον αρθρογράφο.Το φάντασμα δεν είναι ο λαϊκισμός, αλλά τα φθηνά εισαγόμενα μεροκάματα, τα ανοιχτά σύνορα και η ελευθεριότητα της αριστεράς και του φιλελευθερισμού.

    • Giorgis avatar
      Giorgis @ MCA 06/01/2015 10:49:35

      Δεν είναι η εισαγωγή μεροκαμάτων ... αυτό κάνει καλό σε μια οικονομία. Έχεις εργάτες που δεν τους παρήσχες οτιδήποτε μέχρι να είναι παραγωγικοί. Είναι η εξαγωγή. Γιατί να φτιάξουμε εργοστάσιο εδώ και όχι στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στη Τουρκία. Άμα βγούμε από ΕΕ θα συναγωνιστούμε με χώρες που έχουν βιομηχανία και πολύ φθηνό εργατικό δυναμικό ενώ εμείς δεν έχουμε τον κουκουλόσπορο αλλά έχουμε εργάτες που περιμένουν μεγάλους μησθούς

      • MCA avatar
        MCA @ Giorgis 06/01/2015 16:41:32

        Γιατί να φτιάξουμε εργοστάσιο,στη Βουλγαρία,στη Ρουμανία και την Τουρκία και όχι στην Κίνα; Γιατί να μην αγοράζουμε προϊόντα Κινέζικων εταιριών που δουλεύουν με μικρότερα ποσοστά κέρδους;Επειδή δεν διαφημίζονται;

      • MCA avatar
        MCA @ Giorgis 06/01/2015 16:43:02

        Γιατί να κάνουμε παιδιά και να βαρύνουμε το κράτος με την εκπαίδευση τους και την παροχή υγειονομικής περίθαλψης;

      • MCA avatar
        MCA @ Giorgis 06/01/2015 16:44:57

        Γιατί να μην αντικαταστήσουμε 10 εκατομμύρια Έλληνες με Μπαγκλαντεσιανούς που δεν θα θέλουν υψηλούς μισθούς;

      • MCA avatar
        MCA @ Giorgis 06/01/2015 16:48:20

        Πόσος πρέπει να είναι ο μισθός του εργάτη-εργαζόμενου κατά την γνώμη σας για να έχουμε ανάπτυξη;

        • Naruto avatar
          Naruto @ MCA 06/01/2015 20:54:06

          Ετσι είναι , τελικά με το κυνήγι του ανταγωνισμού χάνουμε τον στόχο που δεν είναι άλλος απο μιά υγιή και ευτυχισμένη κοινωνία .

  2. KT avatar
    KT 06/01/2015 09:37:44

    Εξαιρετική ανάλυση! Μακάρι να βρει απήχηση σ' αυτό το "απέραντο φρενοκομείο"!

  3. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 06/01/2015 09:46:53

    Πολύ καλό άρθρο που δείχνει ακριβώς την κατάσταση. Η Ευρώπη χάνει συνεχώς μερίδιο αγοράς στην παγκόσμια οικονομία καθώς ανέρχονται οι νέες οικονομικές και βιομηχανικές δυνάμεις και χώρος για πολυτέλειες δεν υπάρχει.Όποιος νομίζει ότι μπορεί να σωθεί έξω από την ΕΕ θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνος του τις δυνάμεις της παγκόσμιας αγοράς.

    • sas avatar
      sas @ ψυχραιμια 11/01/2015 16:45:26

      Δεν δείχνει όμως τους ένοχους. Όχι για να πάνε φυλακή αλλά για να τους αποφύγουμε

  4. Uncle Stgm avatar
    Uncle Stgm 06/01/2015 10:52:09

    Οι ΗΠΑ οικονομικά πάνε συγκριτικα καλά σε σχέση με την ΕΕ και το μοντέλο που ακολουθεί η διοίκηση Ομπάμα έχει αρκετά στοιχεία της παλιάς καλής ευρωπαικής Σοσισιαλδημοκρατίας. Αυτό μόνον αρκεί ως απάντηση. Θυμίζω όμως επίσης ότι οι ευρωπαικές χώρες που αντιστέκονται καλύτερα στην κρίση είναι ακριβώς εκεινες που κυβερνήθηκαν επι δεκαετίες απο πραγματικούς Σοσιαλδημοκράτες (όχι βέβαια απο το εθνικολαικίστικο ΠΑΣΟΚ των Πάγκαλων και Οτσαλάνηδων ή τους μεταλλαγμένους τριτοδρομικούς του Μπλέρ) , αυτοδύναμους ή σε συνεργασία με τους βόρειους Πράσινους: Όλη η Σκανδιναβία, η κοκκινοπράσινη Γερμανία του Σρέντερ που τρέφει τώρα την ορντολιμεπραλιστική Γερμανία της Μέρκελ...). Η ευρωδεξιά τα έκανε θάλασσα. Μαζί της και οι μεταλλαγμένοι του Μπλέρ. Οι δέ ΠΑΣΟΚοι που ουδέποτε υπήρξαν σοσιαλιστές, τα έκαναν πιο θάλασσα απο όλους...

  5. MantisKalhas avatar
    MantisKalhas 06/01/2015 12:42:36

    H Ευρώπη παίρνει μέρος σε έναν οικονομικό ανταγωνισμό - πόλεμο που απαιτεί θυσίες από τα μέλη της. Οι θυσίες σήμερα ονομάζονται λιτότητα. Οι αντίπαλοι έχουν συμφέρον από μια αδύναμη Ευρώπη ή από μια Ευρώπη διχασμένη ή από μια Ευρώπη που δεν έχει διάθεση για πόλεμο - για θυσίες - για λιτότητα. Το σύνθημα εναντίον της ευρωπαϊκής λιτότητας είναι σύνθημα ήττας, σύνθημα που συμφέρει τους αντιπάλους. Όσοι δεν έχετε όρεξη για πόλεμο, παραδοθείτε στα προδοτικά συνθήματα της "δήθεν"ανάπτυξης του Τσίπρα.

    • foros1 avatar
      foros1 @ MantisKalhas 06/01/2015 14:13:50

      μήπως μπορείτε, μέσα σ'αυτό το παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον, να υποθέσετε και το αποτέλεσμα μιας τέτοιας πανευρωπαϊκής λιτότητας, για τον μέσο Ευρωπαίο, μετά από μερικά χρόνια;

      • Hunter avatar
        Hunter @ foros1 06/01/2015 14:43:06

        Δεν υπάρχει "μέσος Ευρωπαίος" διότι οι Ευρωπαίοι χωρίζονται σε "Κεντροβορειορειοευρωπαίους" (Γερμανοί, Ολλανδοί, Γάλλοι, Βέλγοι κτλ.), σε Νοτιοευρωπαίους (Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιταλοί, Μαλτέζοι), σε Ανατολικοευρωπαίους (Πολωνοί, Τσέχοι, Σλοβάκοι, χώρες της Βαλτικής) και σε Βαλκάνιους (Έλληνες, Βούλγαροι, Ρουμάνοι και οσονούπω Σέρβοι, Κροάτες, Βόσνιοι, Αλβανοί)... Πριν φτάσουμε στις δομές και στις υποδομές της κάθε χώρας ή γεωγραφικής ομάδας, ας συγκρίνουμε τις νοοτροπίες που διακατέχουν σχεδόν εν τω συνόλω τις κοινωνίες των λαών της κάθε ομάδας ξεχωριστά, τη δομή της δημόσιας διοίκησης, τη διαφθορά στον δημόσιο τομέα καθώς και τα επίπεδα φοροδιαφυγής ανά επαγγελματικό κλάδο... Εύκολα θα βγάλουμε συμπεράσματα για την καθεμία από τις γεωγραφικές ομάδες ξεχωριστά και εύκολα θα καταλάβουμε ότι φταίνε οι ίδιοι πρωτίστως για την όποια κατάστασή τους (στις χώρες της Βαλτικής, σε Ρουμανία, Βουλγαρία όπως και στις χώρες της πρώην Γιουγκοσλαβίας και την Αλβανία, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ως ελαφρυντικό ότι επί 40-50 χρόνια επικρατούσαν ολοκληρωτικά φασιστικά καθεστώτα)...

        • Ιωαννης avatar
          Ιωαννης @ Hunter 06/01/2015 19:46:11

          Ξερεις, οι Ευρωπαιοι χωριζονται επισης σε "πλουσιους Ευρωπαιους" και σε "φτωχους Ευρωπαιους", σε ο,τι αφορα δε στην νοοτροπια, πριν ασχοληθουμε με τα εθνικα της χαρακτηριστικα, καλο ειναι να θυμωμαστε οτι σε καθε χωρα υπαρχουν "προοδευτικα" και "συντηρητικα" μυαλα, πολιτες που λειτουργουν ως πειθηνιοι "υπηκοοι", ακολουθωντας τα κελευσματα της καθεστωτικης προπαγανδας και πολιτες που εχουν μαθει να σκεφτονται για λογαριασμο τους, που εχουν αναπτυξει δημοκρατικο φρονημα και αλληλλεγγυη προς τους συνανθρωπους τους.

          • Hunter avatar
            Hunter @ Ιωαννης 06/01/2015 22:57:55

            Όλως περιέργως, αυτοί που σκέφτονται για λογαριασμό τους και έχουν αναπτύξει "δημοκρατικό φρόνημα" και "αλληλεγγύη", διακατέχονται από τις "βαλκάνιες" νοοτροπίες που καθιστούν τη χώρα έρμαιο των πλούσιων Ευρωπαίων... Τυχαίο;;;

        • Νίκος Αργεάδης avatar
          Νίκος Αργεάδης @ Hunter 08/01/2015 22:53:02

          Χάντερ, δεν είμαστε "βαλκάνιοι" αλλά Μεσογειακοί. Βαλκάνιοι είναι οι Σέρβοι, οι Κροάτες και οι Σκοπιανοί. Το "Βαλκάνιος" το χρησιμοποιούν οι "ανώτεροι, έντιμοι, αξιοπρεπείς και αδιάφθοροι" βόρειοι για να υποτιμήσουν τους νότιους.

  6. Hunter avatar
    Hunter 06/01/2015 13:53:42

    Ενδιαφέρον έχει επίσης να δούμε, πόσα "φαντάσματα" και πόσα "ζόμπι" θα είναι στα ψηφοδέλτια των κομμάτων...

  7. Προφήτης avatar
    Προφήτης 06/01/2015 16:17:55

    Πολλές εξαιρετικές αναλύσεις, πολλές καίριες επισημάνσεις, αλλά και πολλές οι αντιρρήσεις μου. Καταγράφω μόνο μια, πιο κάτω, γιατί το να απαντήσεις σε άρθρο 3.000 λέξεων απαιτεί αντίστοιχες. Το άρθρο αποφεύγει να κάνει κριτική στην παρούσα ιστορική τάση, την οποία όπως αντιλαμβάνομαι αποδέχεται και προφανώς εξ ονόματος της βαφτίζει συλλήβδην «λαϊκιστές» όσους δεν την αποδέχονται ασμένως. «Θωράκιση δικαιώματος για όλους» είναι οι μισθοί των 200 €; Ή το ωρομίσθιο των 3-4 $ ανασφάλιστου που επικρατεί στις ΗΠΑ; Μόνο θέσεις εργασίας με τέτοιες αμοιβές δημιουργεί για την συντριπτική πλειοψηφία η "Νέα Οικονομία" της παγκόσμιας ανηλεούς ανταγωνιστικότητας, ουσιαστικά ενός ακήρυκτου οικονομικού πολέμου με πρώτη κερδισμένη την Αμερική (ΗΠΑ) και δεύτερη την Κίνα. 9 εκατ. νεόπτωχων παρήγαγαν στη Γερμανία οι «μεταρρυθμίσεις Σρέντερ».

    Πως θα ζήσουν και θα ολοκληρωθούν οι νέοι κάνοντας οικογένεια; Ποια η σύγκριση με τους παππούδες και τους πατεράδες τους που δούλευαν, έφτιαχναν σπίτια με λιγοστά δανεικά όχι υποθηκευόμενοι 35 χρόνια σε στεγαστικό, έκαναν παιδιά, εγγόνια. Κάθε μοντέλο κρίνεται από το πόσο ευτυχισμένους ή όχι κάνει την πλειοψηφία των ανθρώπων. Το μοντέλο 1945-1975 τους έκανε – έχοντας όντως παθογένειες, αλλά ποιο δεν έχει; Και δεν υπήρχαν άστεγοι και πεινασμένοι. Στην κατεστραμμένη Ελλάδα του 1950 ΔΕΝ υπήρχαν άστεγοι, μου τα έχουν πει αυτοί που τα έζησαν. Το 1980, προ ΕΟΚ, ΔΕΝ υπήρχαν άστεγοι και πεινασμένοι, κάθε οικογένεια την Κυριακή το μεσημέρι είχε αρνί με πατάτες στο φούρνο.

    Δεν ξέρω που θα οδηγήσει αύριο η σημερινή τάση, επιφυλάσσομαι να πω με βεβαιότητα. Αυτό που βλέπω με βεβαιότητα είναι που έχει οδηγήσει σήμερα. Το 2017 το 25% των Ευρωπαίων θα πάσχει από κατάθλιψη. Και γύρω μου βλέπω είτε ανθρώπινα ναυάγια είτε αυτιστικούς που δεν συζητάνε αλλά με απλανές βλέμμα σερφαρουν στην οθόνη ενός smartphone.

    Είναι ασήμαντο για την ανθρώπινη ύπαρξη να έχει κινητό με το οποίο μιλάς, ξυρίζεσαι, ψήνεις καφέ, στέλνεις σήματα Μορς και κάνεις αποτρίχωση. Σημαντικό είναι να έχει ασφάλεια, λελογισμένη ευζωία, ομαλές και ολοκληρωμένες σχέσεις με τα άλλα ανθρώπινα όντα.

    Η Ευρώπη προδόθηκε από τις οικονομικές και τις (εξαγορασμένες) πολιτικές της ελίτ. Ακολούθησαν σε διαφθορά τα χαμηλότερα στρώματα, τα οποία πάντα μιμούνται τα ανώτερα.

    • Chr avatar
      Chr @ Προφήτης 06/01/2015 17:08:04

      Το 2017 το 25% των Ευρωπαίων θα πάσχει από κατάθλιψη. Και γύρω μου βλέπω είτε ανθρώπινα ναυάγια είτε αυτιστικούς που δεν συζητάνε ..........................Η Ευρώπη προδόθηκε από τις οικονομικές και τις (εξαγορασμένες) πολιτικές της ελίτ. Ακολούθησαν σε διαφθορά τα χαμηλότερα στρώματα, τα οποία πάντα μιμούνται τα ανώτερα. Ετσι ακριβώς είναι τα πράγματα .Κυρίως δε στην Ευρώπη όταν λέμε ελίτ ενοούμε την τραπεζική .Αλλωστε το ευρώ είναι ένα νόμισμα -δημιούργημα αυτών των ελίτ, τεχνητό ,νόμισμα "alien" Ενας από τους λόγους που όλος περισσότερος δυτικός κόσμος έρχεται στην Ασία είναι ακριβώς αυτός.Στην Ευρώπη πλέον έχει αρχίσει η παρακμή.Δημογραφική αλλά και παραγωγική. Λίγα είναι τα προιόντα αιχμής που εξάγονται α΄κομη και από τις βόρειες χώρες .Η Κίνα μετά την Ιαπωνία και της ΗΠΑ είναι η τρίτη σε καινοτομία .Μια άλλη μορφή καπιταλισμού πλέον κυριαρχεί εν μέρει με την καθοδήγηση του κράτους ,εν μέρη ακραία φιλελεύθερη. Υπάρχει όμως μια πορεία πρός τα έμπροσθεν ,μια δημιουργία .Μόνο το ΗΒ λόγω ιστορικών καταβολών αφουγκράζεται αυτήν την κοσμογονία των μεν,και τον αργό θάνατο των δε . Διαφωνώ όμως με την αλλαγή νομίσματος ,διότι ο Ελληνας πάντα προσαρμόζεται και θα μπορούσε να εκμεταλλευτεί αυτήν την κοσμοιστορική αλλαγή . Μπορεί αρχικά να έφερνε πόνο η αλλαγή ,αλλά αντί της καταθλιπτικής λιτότητος της γερμανοκρατούμενης ευρώπης θα απολαμβανε τον ερχομό του νέου έτους όπως γιορτάστηκε σε όλες τις πρωτεύουσες "φυσιολογικών "κρατών . Δυστυχώς όμως το κατεστημένο,η ελίτ αλλά και οι παλιότερες γενιές εκδικούνται το νέο στην πατρίδα .

    • George N avatar
      George N @ Προφήτης 07/01/2015 00:32:46

      Υπήρχε άραγε στην Ελλάδα (κατά αντιστοιχία και στην Ευρώπη) των περασμένων δεκαετιών ένα κράτος που κατανάλωνε 6 στα 10 παραγόμενα Ευρώ? Όταν από τα 4 στα 10 πρέπει να ζήσει η υπόλοιπη κοινωνία που είναι και η πλειοψηφία ενώ ταυτόχρονα το κράτος παρά την τεράστια ανάλωση πόρων δεν προσφέρει αυτά που θα έπρεπε γιατί να μην υπάρξει φτωχοποίηση? Γιατί θα έπρεπε να παράγει/επενδύσει κάποιος σε ένα τέτοιο κράτος όταν τυχόν κέρδη δεν θα τα πάρει ο παραγωγός/επενδυτής αλλά το δημόσιο? Γιατί μια τέτοια κοινωνία να δει αύξηση του πλούτου? Το αντίθετο είναι το αναμενόμενο. Όταν εναποθέσεις την ασφάλειά σου όχι στις δικές σου ενέργειες αλλά στην φροντίδα ενός πατερούλη προφανώς στο τέλος θα γευθείς την πλήρη ανασφάλεια. Μέσα στην κατάρρευση όμως υπάρχει η ευκαιρία να σκεφτείς ότι αυτό που ζητούσες δεν είχες δικαίωμα να το ζητάς αν είχες κλείσει τα 18. Η ιστορική τάση στην Ευρώπη όμως μεταπολεμικά αυτή ήταν. Η διαχείριση αυτής της παταγώδους και ιστορικής αποτυχίας είναι δουλειά της επόμενης γενιάς.

  8. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 06/01/2015 16:47:25

    Πολύ καλό κείμενο, τό οποίο σκιαγραφεί πραγματικότητες μιάς τρέχουσας πολιτικής διαχείρισης καί δέν αιθεροβατεί. «Το φάντασμα που πραγματικά πλανιέται πάνω από την Ευρώπη σήμερα είναι ο λαϊκισμός! Αυτή η ψευδεπίγραφη συναίνεση πάνω σε ένα κάλπικο «κοινωνικό συμβόλαιο», που μοίρασε, μέσω του κράτους, προνόμια σε πολλούς - διαφορετικά προνόμια σε διαφορετικές ομάδες - χωρίς να θωρακίζει δικαιώματα για όλους. Και υπονομεύοντας μακροπρόθεσμα την αναπτυξιακή προοπτική ολόκληρων κοινωνιών.» Εδώ θά ήθελα νά τονίσω ότι, -η ψευδεπίγραφη συναίνεση πάνω σε ένα κάλπικο «κοινωνικό συμβόλαιο»- δέν αποδίδει τήν ουσία μιάς πραγματικότητας, αλλά μέρος μόνο αυτής καί εξηγούμαι: Τό «κοινωνικό συμβόλαιο» ήταν η αναγκαία συμφωνία απόδοσης ενός μέρους τής υπεραξίας πού έρρεε στήν δύση από τίς φτωχότερες χώρες, έτσι ώστε η «αναγκαία λαϊκή συμμετοχή» νά αποτελεί τό μέτρο τής νομιμοποίησης καί τής συνέχειας τής ροής πραγματικού πλούτου στίς δυτικοευρωπαϊκές χώρες. Απαιτούνταν καί η συνενοχή τών πληβείων τών χωρών αυτών στήν αφαίμαξη τού πλούτου τού τρίτου κόσμου, έτσι ώστε η ανέχεια καί ο θάνατος πού επέφερε η βιαιότητα τής μεταφοράς πλούτου νά λειτουργεί μέ όρους συνενοχής. Μέ άλλα λόγια ήταν μιά μοιρασιά κλοπής πλούτου από τίς ανήμπορες καί ελεγχόμενες χώρες, μέ αυστηρά μάλιστα ταξικά κριτήρια. Τό πρόβλημα γιά τούς δυτικοευρωπαίους -κακομαθημένους καί μαλθακούς πιά- εργαζόμενους άρχισε νά δημιουργείται μέ τήν πτώση τούς τείχους τού Βερολίνου καί μέ τήν σταδιακή αλλαγή τού τρόπου εκμετάλλευσης. Η παγκοσμιοποίηση είναι η εποχή μεταφοράς τού «δικαιώματος» εκμετάλλευσης στίς λεγόμενες «αγορές», ήτοι στίς οργανωμένες ανθρώπινες ομάδες πού συσσώρευσαν ποσά μέ πολλά μηδενικά χρεωλυσίων. Η παραγωγή πιά είναι πλανητικά ελεγχόμενη, η μεταφορά παραγωγικής τεχνικής υποστήριξης σχετικά εύκολη καί η παραγωγική διαδικασία τείνει σέ «μονοκαλλιέργειες» (δές Κίνα, Ινδία, Βιετνάμ, κ.λ.π.). Η Ευρώπη (συνολικά) γιά νά επιβιώσει μέ κάποια αξιοπρέπεια πρέπει νά επανακαθορίσει τόν ρόλο της στό παγκόσμιο γίγνεσθαι, ερχόμενη -εν ανάγκη- σέ ευθεία σύγκρουση μέ τήν απόλυτη εξουσία πού έχουν επιβάλει οι «αγορές». Η Ευρώπη (συνολικά) πρέπει νά βρεί ενα νέο τύπο παραγωγής (οτιδήποτε τής επιτρέψει συμμετοχή σέ παγκόσμια πρωτικαθεδρία), γιατί αυτή (η παραγωγή πού τήν συντηρεί σήμερα (καί εμάς μαζί) τείνει φθίνουσα. Η Λε Πέν, ο Σύριζα, ο Γκρίλο, ακροδεξιά καί ακροαριστερά γενικώς κόμματα πού αναδύονται σέ εκλογές πιστοποιούν γενικώς τήν αγωνία γιά τό ομιχλώδες σήμερα καί τό σκοτεινό αύριο πού αναδύεται γιά όλους. Η απαίτηση γιά τήν νεκρανάσταση ενός «κοινωνικού συμβολαίου» είναι κατανοητή από τά φοβισμένα πλήθη. Η υπόσχεση γιά τήν νεκρανάστασή του είναι ψευδεπίγραφη καί στηρίζεται σέ ένα κάλπικο πολιτικό λόγο, ο οποίος υπόσχεται ομαλή ευθεία πορεία στήν ανθρώπινη αγέλη, υποσχόμενος ανερυθρίαστα ότι δέν θά πέσει στόν γκρεμό καί όταν κάνει τό μετέωρο βήμα, θά βγάλει φτερά καί θά πετάξει. Στην Ελλάδα βέβαια, το ψευδεπίγραφο «κοινωνικό συμβόλαιο» που επικράτησε είχε την πιο ακραία μορφή: Επιβλήθηκε μια νομενκλατούρα, μια πολιτικο-οικονομική ελίτ που επέβαλε, με τη σειρά της, την εξής «συμφωνία»: Οι από πάνω κλέβουν, αλλά δίνουν δυνατότητες και στους από κάτω να κλέβουν για να μη διαμαρτύρονται. Και οι από κάτω κλέβουν κι αυτοί, κι έτσι δεν διαμαρτύρονται για τους από πάνω, για να μη χάσουν την πρόσβασή τους στον εύκολο πλουτισμό. Το «κοινωνικό συμβόλαιο» που επικράτησε στην Ελλάδα μετά το 1981 ήταν πολύ χειρότερο, βέβαια, από το αντίστοιχο κοινωνικό συμβόλαιο της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας. Αλλά «κούμπωσε» μια χαρά μαζί του. Γι’ αυτό και το Grexit δεν ήταν ούτε «επιθυμία» κανενός, ούτε «μπλόφα» κάποιων. Ήταν αναγκαστική επιλογή στην οποία είχαν αρχίσει να συγκλίνουν όλο και περισσότεροι, εκεί γύρω στα μέσα του 2012… Αυτό ματαιώθηκε το 2012 από την κυβέρνηση Σαμαρά! Και ματαιώθηκε, εκεί που δεν το περίμενε σχεδόν κανείς (όπως ομολογούν σήμερα πολλαπλές μαρτυρίες αξιωματούχων, ευρωπαίων και αμερικανών, της εποχής εκείνης).

  9. Κυθήριος avatar
    Κυθήριος 06/01/2015 18:11:05

    Aγαπητέ Προφήτη,απολαμβάνω να διαβάζω άρθρα και σχόλιά σου. Τα σέβη μου.

  10. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 06/01/2015 19:31:28

    Για πολλά χρόνια στην Ευρώπη κυκλοφορούσαν πολλοί και διάφοροι που κλαίγανε για τον Τρίτο Κόσμο και απαιτούσαν αναδιανομή του παγκόσμιου πλούτου. Ε,λοιπόν αυτό γίνεται τώρα,αναδιανομή.Ο Κινέζος πρωθυπουργός στην ελληνική βουλή είπε ότι το κινέζικο ημερομίσθιο είναι ακόμη το 1/8 του ελληνικού. Δηλαδή πως φαντάζονταν όσοι χτυπιόντουσαν για τον τρίτο κόσμο τόσα χρόνια ότι θα "αναδιανεμηθεί" ο πλούτος;Θα πλουτίσουν τα 6 δις των τριτοκοσμικών και δεν θα επηρεασθεί το 1 δις των Δυτικών;

    • MCA avatar
      MCA @ ψυχραιμια 06/01/2015 20:03:16

      Το μέγεθος της πίτας κάθε χρόνο μεγαλώνει, λόγο της τεχνολογικής ανάπτυξης. Δεν είναι ανάγκη ο ένας να αρπάξει το κομμάτι του άλλου για να βελτιώσει την ζωή του.

      • toxo avatar
        toxo @ MCA 06/01/2015 23:18:45

        Όποιος έχει δύο χιτώνες να δώσει τον ένα.Αλλά θα μείνει με έναν και θα περιμένει πότε θα έρθει καλοκαίρι γιά να τον πλύνει γιατί τον χειμώνα θα τουρτούριζε .

    • George N avatar
      George N @ ψυχραιμια 06/01/2015 22:55:30

      Αυτές οι συγκρίσεις δεν έχουν νόημα. Οι ισοτιμίες αλλοιώνουν την πραγματικότητα. Σε Purchasing Power Parity το σύνολο της Κίνας έχει το μισό βιωτικό επίπεδο της Ελλάδας. Οι πόλεις στην ΝΑ Κίνα έχουν φθάσει το δικό μας και θα έχουν διπλάσιο σε μια δεκαετία εάν αντιμετωπισθούν εγκαίρως οι ανισορροπίες στην Κινεζική οικονομία.

  11. Θόδωρος 17.06.201? avatar
    Θόδωρος 17.06.201? 06/01/2015 19:39:56

    Ήθελα να κάνω μια τοποθέτηση σε προηγούμενο, πρόσφατο άρθρο του Προφήτη, αλλά διαβάζοντας τώρα το παρόν, το θεωρώ σχετικότερο και είναι πιστεύω καταλληλότερο να την κάνω εδώ. Κατ' εμε και τα 2 άρθρα προέρχονται από αρθρογράφους του antinews που τους θεωρώ πρώτους μεταξύ ίσων. Οι περισσότεροι από τους ΔΥ, τους ανέργους και γενικότερα όλους τους αναξιοπαθούντες της Ελληνικής κρίσης που ακολουθούν τον Σύριζα σήμερα, γνωρίζουν ότι στην παρούσα παγκοσμιοποιημένη κατάσταση της άγριας αρένας του χρηματοπιστωτικού χρήματος δεν έχουν στον ήλιο μοίρα! Γι' αυτό καταφεύγουν εκεί. Δεν είναι ότι τον πιστεύουν, δεν είναι ότι βρίσκουν διέξοδο και ελπίδα στις αλλοπρόσαλλες και αλληλοαναιρούμενες σοφιστίες των δημαγωγών και λαοπλάνων του Σύριζα που δεν παρουσιάζουν τίποτε άξιο εμπιστοσύνης, τίποτε που θα μπορούσε κάποιος να στηριχτεί. Όλος αυτός ο εσμός του ημιμαθούς όχλου (μέσα στον Δ.Τ. π.χ. οι περισσότεροι/-ες δεν ξέρουν χειρισμό Η/Υ ακόμα) δεν έχει προσόντα, δεν έχει δεξιότητες, δεν έχει εμπειρία εργασίας στην σύγχρονη κοινωνία μας. Έτσι όπως αυτή έχει καταντήσει τουλάχιστον. Θα συμφωνήσω ότι δεν είναι η ιδανικότερη κοινωνία αυτήν στην οποία ζούμε τώρα. Περισσότερο δε μάλλον με τα χρόνια του Σκοταδισμού στον Μεσαίωνα ομοιάζει. Αλλά αυτό είναι άλλο θέμα. Αυτός ο όχλος έχει γραπωθεί στον Σύριζα και του φωνάζει: «Σώσε μας!» Έχουν δει τι συνέβη με την καταστροφή του ΙΤ, ακούν και βλέπουν νέους δραστήριους και ικανούς να λιώνουν στην ανεργία ή να φεύγουν στο εξωτερικό με βάρκα την ελπίδα και έχουν κατατρομάξει. Αυτόν τον φόβο εκμεταλλεύεται ο Σύριζα και τον χρησιμοποιεί για να τους μετατρέψει σε πειθήνια όργανα του. Ένα μεγάλο ποσοστό, λοιπόν, του δημοσκοπικού ποσοστού του Σύριζα αποτελείται από αυτούς τους ψηφοφόρους: Ανθρώπους χαμηλών (έως ανύπαρκτων) προσόντων που με τα ρουσφέτια βρέθηκαν να αμοίβονται πλουσιοπάροχα σε κάποια δημόσια θέση ή που πήραν θαλασσοδάνεια με εγγυητή κάποιον «μπάρμπα στην Κορώνη» και άνοιξαν μικρό ή μεγάλο μαγαζί. Τελικά όντως είναι «ταξική» η παρούσα πάλη: Από τη μια οι «πλατιές μάζες», ημιμαθείς και απαίδευτες γραπωμένες σε μια θέση και από την άλλη αυτοί που και γνώσεις έχουν, μελετώντας μια ζωή, και δεξιότητες απέκτησαν και μπορούν να αποδώσουν στην εργασία τους και να ζήσουν απ’ αυτήν. Αλλά εμποδίζονται από τους πρώτους, τους «κατατρεγμένους» του Σύριζα. Και για να εστιάσω μερικώς -καθώς δεν πιστεύω ότι αξίζει να ασχοληθεί κανείς πολύ- και στου «φαίνεσθαι» (κατά άρθρον Προφήτην) το αληθές: Δείτε το παρουσιαστικό και την εν γένει παρουσία πολλών του Σύριζα (όπως και της ΧΑ άλλωστε): Είναι δυνατόν ποτέ αυτοί οι άνθρωποι να έχουν μεγαλείο ψυχής και εύρος γνώσης έτσι όπως φέρονται (και φαίνονται)? Που, όταν τελειώσουν τα πενιχρά, έωλα, μικρά και αδύναμα επιχειρήματα τους, καταφεύγουν στις ύβρεις, τις συκοφαντίες και επιδιώκουν τον ειρωνικό εξευτελισμό και την διαπόμπευση του συνομιλητή τους? Με φανατισμό και μισαλοδοξία? Αλλά έτσι ήθελαν τον κόσμο οι πολιτικοί ταγοί του τα προηγούμενα χρόνια. Έναν αμόρφωτο και χαμηλής αντίληψης (όχι λόγω κατασκευής αλλά λογω έλλειψης Παιδείας) όχλο για να τον χειραγωγούν εύκολα! Ένα κοπάδι πρόβατα. Γι’ αυτό και ο λαϊκισμός βρίσκει ανταπόκριση σε τέτοιες κατηγορίες ατόμων, που δεν έχουν παιδεία και κρίση. Αυτός ο όχλος είναι ο ίδιος που χειροδικεί κατά τον δασκάλων των παιδιών του, ίσως για να μην φανεί η δικιά του ανεπάρκεια στην ανατροφή τους.. Που εισβάλλει στα Πανεπιστημιακά Ιδρύματα. Ο λαϊκισμός είναι ανέκδοτο για πολλά γέλια για το άτομο που έχει παιδευτεί (και "παιδευτεί", ο πνευματικός μόχθος) και μπορεί να κρίνει και να αποφασίζει. Ο λαϊκισμός είναι χαρισματική ηγεσία για έναν αποκτηνωμένο, άβουλο όχλο που άγεται και φέρεται, που σε ημιζωώδη κατάσταση υπερασπίζεται τα κεκτημένα του και «την φωλιά του από τον εισβολέα». Από την, βέβαια, οι άϋλες αξίες του τέρατος στην αρένα του χρηματοπιστ/κου συστήματος δεν τρώγονται.. Τι να τους υποσχεθείς? Τίποτε ιδιαίτερο, ότι πάνω-κάτω υπόσχεται ο ΑΣ. Λίγα, και έναν αγώνα να γίνουν περισσότερα. Και ο αγώνας πάντα δίνει κάτι. Ας μου επιτραπούν οι παρακάτω -ως εκτός θέματος άρθρου αλλά παρεπόμενες του ανωτέρω σχολιασμού μου- παραινέσεις/προτάσεις: 1.Μεταξύ άλλων, εκλογικό στοίχημα για την ΝΔ θα είναι και να μπορέσει να πείσει ότι δεν θα παραπετάξει αυτούς των χαμηλών προσόντων την επομένη των εκλογών αν είναι κυβέρνηση. Ότι θα τους εκπαιδεύσει να μπορούν να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις. Ότι με λίγα λόγια δεν έχουν να φοβούνται τίποτα από αυτήν. Όλοι θέλουν την σταθερότητα, το 110% των Ελλήνων. Πρέπει να τους πείσεις όμως ότι δεν έχουν να φοβούνται τίποτα από σένα την επόμενη μέρα. Ότι δεν θα τους εγκαταλείψεις, εκτελώντας τις «εντολές της τρόϊκας». Ότι θα τους τραβήξεις από το τέλμα, την απελπιστική κατάσταση που τους έριξαν οι προηγούμενοι κυβερνώντες –χωρίς εφόδια για να ζήσουν- και ότι έχουν θέση στην νέα Ελλάδα που χτίζεις. Πρέπει να δουν ελπίδα σε σένα. 2.Ακόμη είναι σημαντικό να παρουσιάσει ότι επέτυχε αυτά τα 2.5 χρόνια. Αρχίζουν και το αναφέρουν αρκετοί και προσυπογράφω κι εγώ εκεί. Έγιναν πολλά και σημαντικά αυτά τα 2.5 χρόνια, να ανοίξουν τα ημερολόγια και να αναφερθούν. Όχι μόνο να αναφερθούν, να διαφημιστούν. Μια φορά τα τελευταία χρόνια πέρασε κυβέρνηση που άφησε κάποιο έργο νοικοκυρέματος και δεν θα αναφερθεί τίποτε γι’ αυτό? 3.Να παρουσιαστεί ότι δεν υπήρξαν ατασθαλίες και σκάνδαλα αυτά τα 2.5 χρόνια. Άρα η διαφθορά περιορίζεται. 4.Ότι η παρελθούσα κυβέρνηση έκανε διαχείριση της κρίσης. Δεν ήταν επιλογές της οι περικοπές και η δυσβάστακτη φορολογία και τα άλλα μέτρα. Από δω κα πέρα θα έχει την δυνατότητα να κάνει κοινωνική πολιτική.

    • Ρηνα avatar
      Ρηνα @ Θόδωρος 17.06.201? 06/01/2015 20:56:50

      Πολυ καλο σχολιο Θοδωρε! Χρειαζεται να απαλυνει η οργη και να απομακρυνθει ο φοβος του κοσμου.

      • Θόδωρος 17.06.201? avatar
        Θόδωρος 17.06.201? @ Ρηνα 07/01/2015 21:23:04

        Να'σαι καλά, αγαπητή Ρήνα. Έτσι πιστεύω και 'γω. Πρέπει να συμβάλουμε στην κατεύθυνση της σύνθεσης και όχι του διαχωρισμού και της διάλυσης. Καλή ή κακή, αυτή είναι η κατάσταση, όπως διαμορφώθηκε μετά από τόσα χρόνια. Το θέμα είναι τι κάνουμε από δω και πέρα. Και όλα να γκρεμιστούν κάποτε (πράγμα που το απεύχομαι!), πάνω στα ερείπια αυτοί που γλυτώσουν δεν θα αναρωτούνται: "Τι κάνουμε τώρα?" Ε, ορίστε! Το λέμε τώρα, χωρίς "κατεδαφίσεις" και άλλα συνταρακτικά..

        • ΚωσταςΧ. avatar
          ΚωσταςΧ. @ Θόδωρος 17.06.201? 08/01/2015 15:47:11

          @θοδωρε επικοινωνεις; αλλα γραφεις στο στο σχολιο του ενός, αλλα στο σχολιο του αλλου,για το ιδιο θεμα!Πως θα κανεις συνθεση όταν εσυ ο ιδιος κανεις διαχωρισμο και αποκαλεις εσμο αγραμματων και οχλο,συμπολιτες μας! Οι αγραμματοι εμειναν εδώ θοδωρε! δεν εκαναν off shore, ουτε πηραν θαλασσοδάνεια για να κανουν εργοστασια στην βουλγαρια! όπως κατι αλλοι 'πεφωτισμενοι' για δες θοδωρε ποσοι αλλαζουν ιδεολογιες και κομματα! 71 στελεχη του ΠΑΣΟΚ πηγαν στον GAP! η γκερεκου ηρθε αποδω! ποσοι δεξιοι πολιτευτες πανε κι ερχονται! ο παντα φταιχτης και παντα προδομενος λαος πρεπει να εχει σταθερες αποψεις και να χαβει ότι του σερβιρουν! τοτε και μονο τοτε είναι ο εκλεκτος και περιούσιος! Υ.Γ. με πολύ αγαπη αφιερωνω σε ολους σας την 'μπαλαντα του κυρ Μεντιου'!

          • Θόδωρος 17.06.201? avatar
            Θόδωρος 17.06.201? @ ΚωσταςΧ. 09/01/2015 21:22:45

            Αγαπητέ (και νεαρέ μάλλον) φίλε Κώστα, δεν κάνω κανέναν διαχωρισμό, κατατάσσω κάποιες κατηγορίες συμπολιτών μας εκεί που ανήκουν. Και να είσαι σίγουρος ότι αρχίζω απ' τον εαυτό μου. Όλοι μπορούμε να συνυπάρχουμε. Αδικίες δεν πρέπει να γίνονται, ούτε απ' την μια πλευρά που αναφέρεις εσύ, ούτε κι απ' την άλλη όμως! Να αποδίδουμε την αλήθεια εκεί που πρέπει. Πάντα. Και μην ανησυχείς για τους χαρακτηρισμούς μου αυτούς. Αυτό να το ξέρεις καλά: Ο καθένας ξέρει τι είναι! Αν μάλιστα έχουν κάνει και περιουσίες αυτοί οι ελλειπών προσόντων του ΔΤ, θα χαμογελάνε όταν θα με ακούν να τους χαρακτηρίζω έτσι και θα ρωτήσουν ειρωνικά: "Εσύ ο γραμματιζούμενος, τι πέτυχες?" "Σπίτια, αυτοκίνητα, λεφτά? Τι?" Ερωτώ: Γιατί να δουλεύουν στον ΔΤ (και να κάνουν μισή δουλειά) με μεγάλους μισθούς κάποιοι πολύ "χαμηλών προσόντων" (άντε, όχι "αγράμματοι" ή "αμόρφωτοι") και να μην δουλεύουν στη θέση τους νέοι άνεργοι, πλήρεις προσόντων (προσόντων για το Δημόσιο σίγουρα!). Ξαναδιάβασε πιο αργά το σχόλιο μου και, χωρίς στεγανά και παρωπίδες (αν μπορείς να ελευθερώσεις το νου σου), πες μου, αν θες, τι λέω (εννοώ) μ' αυτά που λέω. Υ.Γ. Η "Μπαλάντα του Κυρ-Μέντιου" είναι απ' τα αγαπημένα ποιήματα. Ειδικά εκείνη (η 2η νομίζω) στροφή που λέει: "Mεροδούλι, ξενοδούλι!
            Δέρναν ούλοι: αφέντες, δούλοι·
            ούλοι: δούλοι, αφεντικό
            και μ' αφήναν νηστικό." Αν με καταλαβαίνεις...

  12. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 06/01/2015 20:32:54

    @ MCA Σωστό αυτό που γράφεις.Αυτός είναι ο λόγος που το βιοτικό επίπεδο στη Δύση δεν έχει διαβρωθεί τόσο και ανεβαίνει έστω και αργά ενώ στις αναδυόμενες χώρες ανεβαίνει γρήγορα.Το παγκόσμιο συνολικό ΑΕΠ ανεβαίνει με ρυθμό 4-5% το χρόνο. Αλλά είναι τόσο μεγάλη η απόσταση ανεπτυγμένου και τρίτου κόσμου και τόσο πολλά τα εργατικά χέρια που είναι διαθέσιμα στις φτωχές χώρες που δεν γίνεται να μην υπάρξουν επιπτώσεις στις πλούσιες χώρες.

    • MCA avatar
      MCA @ ψυχραιμια 06/01/2015 20:43:12

      Ορθολογικά μιλάτε. Φοβάμαι όμως πως η κατάσταση οδηγείται σε αδιέξοδο.

    • Βασιλική Κ. Σ. avatar
      Βασιλική Κ. Σ. @ ψυχραιμια 06/01/2015 23:31:59

      Ψυχραιμία θα ήθελα την γνώμη σου για την κατάργηση της φορολόγησης των οφσορ και δη με αναδρομική ισχύ: h**p://www.protothema.gr/economy/article/338146/xana-se-forologiki-asulia-oi-offshore-/

  13. blackunder avatar
    blackunder 06/01/2015 20:39:59

    Είναι λάθος η δομή της παγκόσμιας οικονομίας. Δεν μπορεί να αξιολογείται η οικονομίας ενός κράτους με βαση την δυνητική ανηφορική της πορεία αλλά από την άλλη να μην λαμβάνεται υπ' όψη η στάθμη που έχει ήδη κατακτήσει. Δεν μπορεί η Αλβανία που είναι μια γενειά πίσω από την Ελλάδα να θεωρείται καλύτερη οικονομία γιατί δεν έχει ακόμα όλες τις υποδομές και η Ελλάδα που είναι ενα κανονικό ευρωπαικό κράτος να θεωρείται ξοφλημένη. Για ποιο λόγο να επιδιώκεις την ευμημερία αν δεν μπορείς να την απολαύσεις? Θυμηθείτε το, η λύση είναι η 4ωρη ημερήσια απασχόληση. Έτσι θα υπάρχει δουλειά για όλους, εισόδημα για κατανάλωση και συνέχεια του μοντέλου πολίτη-καταναλωτή.

  14. George N avatar
    George N 06/01/2015 23:29:56

    Είναι μίζερο και κρίμα την στιγμή που δισεκατομμύρια συνάνθρωποι μας αποκτούν για πρώτη φορά αγαθά που μια γενιά πριν ούτε θα τα είχαν φαντασθεί, εμείς να....κλαιγόμαστε. Σαφώς και η ηπειρωτική Ευρώπη προσπάθησε να αποκτήσει ένα βιωτικό επίπεδο που δεν ανταποκρινόταν στον ιδρώτα της, με δανεικά. Αυτό δεν μπορούσε να συνεχισθεί όπως εμείς καταλαβαίνουμε καλύτερα από όλους αλλά δεν ωφελούν οι κατάρες και οι σπασμωδικές κινήσεις. Αυτό αλλά και καλύτερο βιωτικό επίπεδο θα υπάρξει μέσα από εργασία και γνώση. Κι αν ακόμα δεν έχουμε χορτάσει κατανάλωση οι οιωνοί είναι πολύ καλοί μια και τα υλικά αγαθά τείνουν με τις νέες τεχνολογίες να έχουν μηδενικό κόστος παραγωγής και διανομής. Να δω τι θα τα κάνουμε.... Η παγκοσμιοποίηση είναι ένα θαύμα της ανθρώπινης ιστορίας, έχει Ευρωπαικές ρίζες και οι πρόγονοί μας απαιτούν την συμμετοχή μας σε αυτήν την γιορτή της ανθρωπότητας. Δεν θα είμαστε η ψυχή του πάρτι πια αλλά αυτός δεν είναι λόγος να κλειστούμε στο σπίτι μας. Άλλωστε αυτούς που περνάνε καλά μοναχά με παρέα τον εαυτό τους, κάπως αλλιώς τους λένε.

  15. ψυχραιμια avatar
    ψυχραιμια 07/01/2015 00:52:43

    Βασιλική το θέμα είναι ειδικό και δεν το ξέρω.Εάν είναι όπως παρουσιάζεται στην εφημερίδα είναι απαράδεκτο. Αλλά πολλές φορές οι εφημερίδες δεν τα λένε όλα με λεπτομέρειες.

    • Βασιλική Κ. Σ. avatar
      Βασιλική Κ. Σ. @ ψυχραιμια 07/01/2015 01:30:26

      Σ΄ ευχαριστώ πολύ. Θα το ψάξω κι αν βρώ κι άλλα στοιχεία θα τα φέρω. Αν είναι έτσι, είναι πρόβλημα...

  16. Aitolos avatar
    Aitolos 07/01/2015 01:28:09

    Όταν καταλάβουμε όλοι μας ότι πρέπει να θυσιάσουμε μέρος της ευημερίας μας για την καταπολέμηση της κρίσης, δεν θα μπορέσουμε ποτέ να βγούμε απ' αυτή.

  17. blue nile avatar
    blue nile 07/01/2015 04:02:00

    Μισές αλήθειες ... Επιγραμματικα. Η Ευρωπη τα τελευταία χρόνια έχει όντως υποχωρήσει. Ποιοι είναι όμως οι πραγματικοί λόγοι; 1) Ταυτίστηκαν τα συμφέροντα των προνομιούχων ελίτ με τα εθνικά συμφέροντα. Έτσι λίγοι αντέδρασαν με την συστηματική μεταφορά θέσεων εργασίας απο την Ευρωπη προς την Ασία που στέρησε αυτές τις θέσεις εργασίας από τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. Προσέξτε και οι ΗΠΑ το έκαναν με μια τεράστια όμως διαφορά: Τα κέρδη των ασιατικών χωρών από αυτή την μεταφορά επενδυόταν στην Wall Street η οποία με τη σειρά της παρείχε τα επενδυόμενα ποσά στην αμερικάνικη οικονομία. Επιβάλλονταν εδώ η υιοθέτηση μέτρων προστασίας των οικονομικών συνόρων. 2) Η ανοχή των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων στους φορολογικούς παραδείσους όπως τα νησιά Κευμαν και στο βασίλειο φοροαποφυγής του Λουξεμβουργου, που στερούν τεράστιους πόρους που είναι απαραίτητοι για την ύπαρξη κράτους πρόνοιας. 3) Η προβληματική δομή της ευρωζωνης. Που χωρίς να διαθέτει μηχανισμό αναδιανομής πλεονασμάτων γιγάντωσε τα πλεονάσματα των πλεονασματικων χωρών σε βάρος των ελλειμματικων. Η ιδια η Λαγκαρντ παραδέχτηκε οτι τα ελλείμματα της Γαλλίας είναι τα πλεονάσματα της Γερμανίας. Δείτε πως λειτουργεί η ένωση του δολαρίου, οι ΗΠΑ δηλαδή. 4) Η πανάκριβη διάσωση των ευρωπαϊκών τραπεζών από το 2008 και μετά που εκτίναξε τα δημόσια χρέη στα υψη. Δεν μπορεί να υπάρξει αντικειμενικη ανάλυση χωρίς αναφορά σε αυτή. Οι ευρωπαϊκές τράπεζες ακόμα πήραν από το 2008 και έπειτα πάνω από έξη τρις ευρω (μονο το LTRO ήταν ενα τρις) που τα φρεσκοτύπωσε η ΕΚΤ χωρίς να φοβάται πληθωρισμό, την ίδια στιγμή που έχει επιβληθεί στους λαούς μια στυγνή περιοριστική πολίτικη λιτότητας. Φτάσαμε πια στο κομβικό σημείο της αποκαθήλωσης της ιδεολογικης ηγεμονίας του ευρω γιατί κάνεις λαός δεν θέλει να αυτοκτονήσει για χάρη των ευρωκρατων που εκπροσωπούν την Γερμανία και τις χώρες που η βιομηχανία τους είναι άμεσα εξαρτημένη από την γερμανική. Είναι βολικό σε όσους έχουν βάλει όλα τους τα αυγά στο γερμανικό καλάθι να αποκαλούν απαξιωτικά λαϊκιστές όσους εναντιωνονται σε αυτές τις πολιτικές που διαλύουν τις κοινωνικές οικονομίες και τις παραγωγικές δομές κρατών. Όμως αυτοί οι λαϊκιστές σε εισαγωγικά θα διαλύσουν την ευρωζωνη κερδίζοντας τις εκλογές στις χώρες τους. Λεπαιν, Podemos, το σύνολο της αντιπολιτευσης στην Ιταλία θα γκρεμίσουν το ευρω. Και έτσι εκτρωματικό που είναι καλά θα το κάνουν και ας γυρίσουμε έτσι εβδομήντα χρόνια πίσω ζώντας δράματα . Το κυριότερο παραμυθάκι της Γερμανίας είναι ότι λέει: ελάτε να γίνετε παραγωγικοί σαν και μένα. Κάτι που είναι βαθιά υποκριτικό γιατί αν εμείς οι υπόλοιποι γίνουμε σαν τη Γερμανία, η Γερμανία θα πάψει να είναι αυτό που είναι. Γιατί η παγκόσμια οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί πάνω στη βάση του ότι όλοι πρέπει να είμαστε πλεονασματικοι. Τότε θα πρέπει για τα παραγόμενα προϊόντα να βρούμε νέους αγοραστές εκτός ανθρωπίνου είδους. Ζώα η εξωγήινους...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.