Δημοσκοπικό νόμισμα
07/09/2015 14:12
Του Προφήτη
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Δημοσκοπικό νόμισμα

Κάποια φαινόμενα οφείλουν να αντιμετωπίζονται δραστικά μόλις εκδηλώνονται. Μετά είναι αργά.

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις έχουν σκορπίσει χαμόγελα στην Νέα Ρηγίλλης και στον ευρύτερο συντηρητικό χώρο. Εύλογα, αφού εμφανίζουν την ΝΔ είτε προηγούμενη με βραχεία κεφαλή είτε υπολειπόμενη του ΣΥΡΙΖΑ κατά μηδαμινά ποσοστά, της τάξεως της μισής μονάδας, τα οποία κάλλιστα μπορούν να θεωρηθούν, όπως και οι δημοσκόποι πρώτοι παραδέχονται, ότι βρίσκονται στα όρια του στατιστικού λάθους.


Το πρωτεύον εύρημα είναι ότι η ΝΔ, δημοσκοπικά πάντοτε, εμφανίζεται ισοδύναμη σε εκλογική απήχηση με τον ΣΥΡΙΖΑ, γεγονός το οποίο υποδηλώνει ότι έχει σεβαστές πιθανότητες να επικρατήσει, με αποτέλεσμα να απαλλαγεί η χώρα από το αριστερό σύμφυρμα. Το δευτερεύον εύρημα είναι ότι οι μετρήσεις των δημοσκοπήσεων σχετικά με τα λεγόμενα ποιοτικά στοιχεία εμφανίζονται και αυτές να ευνοούν την ΝΔ, γεγονός που κατά ορισμένους έχει μεγαλύτερη σημασία από την ποσοστιαία υπεροχή.

Η αισιοδοξία που πηγάζει από τις δημοσκοπήσεις μπορεί να είναι εύλογη, όμως ακόμα δεν έχει στέρεα πολιτική αιτιολόγηση. Και οφείλει να σημειωθεί ότι στην επίσημη ΝΔ, ορθά, εμφανίζονται ιδιαίτερα συγκρατημένοι.

Έχουμε επιχειρηματολογήσει στο παρελθόν ότι η δημοσιοποίηση δημοσκοπήσεων μέχρι λίγες ώρες πριν από την έναρξη της εκλογικής διαδικασίας αποτελεί φαλκίδευση της απόφασης του εκλογικού σώματος. Καθώς ο ψηφοφόρος δεν αφήνεται ανεπηρέαστος να αποφασίσει με βάση όσα έχει ο ίδιος διαπιστώσει από την κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας, παρά «βομβαρδίζεται» συνεχώς από τις γνώμες των άλλων. Με αποτέλεσμα τελικά ένα μεγάλο ποσοστό ψηφοφόρων να ψηφίζει ετεροκαθοριζόμενο.

Ωστόσο τη στιγμή αυτή δεν υπάρχει χρόνος για θεραπεία της συγκεκριμένης πολιτειακής δυσλειτουργίας. Έτσι θεωρώντας δεδομένη την δυσμενή της επιρροή, ερχόμαστε να σταθμίσουμε την αντιστοίχηση των δημοσκοπικών ευρημάτων με το πως διαμορφώνεται το πολιτικό τοπίο δύο εβδομάδες πριν από την εκλογική αναμέτρηση.

Επιγραμματικά, τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων αποτελούν ένα νόμισμα. Σε κάθε μια του όψη αποτυπώνονται αντίστοιχα τα ευμενή και τα δυσμενή για κάθε έναν από τους δύο κύριους μονομάχους στοιχεία.

Σε ό,τι αφορά την ΝΔ, ευμενή παρουσιάζονται τα παρακάτω δεδομένα. Οι περισσότερες μεταπολιτευτικές εκλογικές αναμετρήσεις κρίθηκαν κατά πολύ από ένα εκλογικό ρεύμα στη βάση της κοινωνίας, το οποίο με τη σειρά του δημιουργούσε το εκλογικό κύμα-«τσουνάμι» που έφερνε στην εξουσία κόμμα και πρωθυπουργό. Όπως το 48% του Ανδρέα Παπανδρέου το 1981 και το 45% του Κώστα Καραμανλή το 2004. Ακόμα και τον περασμένο Ιανουάριο ήταν εμφανές το εκλογικό ρεύμα υπέρ του ΣΥΡΙΖΑ.

Σήμερα, η βασική ελπίδα για την ΝΔ ώστε να κατακτήσει την πρωτιά και ακολούθως να γίνει κυβέρνηση, ασχέτως του αν πράγματι την συμφέρει να γίνει αύριο κυβέρνηση και να εισπράξει τη φθορά από την εφαρμογή του Μνημονίου Τσίπρα, έγκειται στο να δημιουργηθεί το επόμενο βραχύ διάστημα εκλογικό ρεύμα υπέρ της, εκφράζοντας κυρίως τη διάχυτη δυσαρέσκεια έναντι του Τσίπρα. Όπως συνέβη στις εκλογές του Ιανουαρίου, οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ εισέπραξε τη δυσαρέσκεια έναντι της ΝΔ.

Σε αυτή την κατεύθυνση λειτουργούν σήμερα κυρίως δυο κοινωνικά στρώματα, οι -ακόμα- απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα και οι συνταξιούχοι. Οι μεν πρώτοι βίωσαν την οριστική διάλυση της πραγματικής οικονομίας με το κλείσιμο των τραπεζών και τους ελέγχους στη διακίνηση κεφαλαίων. Οι δε δεύτεροι, πρόσφατα, στα τέλη Αυγούστου βρήκαν στα ΑΤΜ τις συντάξεις τους μειωμένες, γεγονός που πυροδότησε ένα κύμα αναπαραγωγής δυσαρέσκειας στις μεταξύ τους συναναστροφές. Ενώ στους χαμηλοσυνταξιούχους επικρατεί οργή για την εξαπάτηση από τον ΣΥΡΙΖΑ, σχετικά με καταβολή 13ης σύνταξης σε όσους παίρνουν κάτω από 700 ευρώ.

Το ερώτημα είναι αν η στόμα με στόμα αναπαραγόμενη δυσαρέσκεια είναι ικανή να δημιουργήσει σε δεκατρείς ημέρες το εκλογικό κύμα που θα φέρει την ΝΔ στην πρώτη θέση. Με μια σημαντική παράμετρο να αποτελεί ποίων τη δυσαρέσκεια για τον Τσίπρα θα εισπράξει η ΝΔ. Διότι όπως είδατε δεν αναφερθήκαμε στην δυσαρέσκεια των νέων από τον Τσίπρα, κυρίως από την κυβίστηση με την μετάλλαξη του «Όχι» στο Δημοψήφισμα σε «Ναι», καθώς παρ όλα αυτά η απογοήτευσή τους δεν τούς κατευθύνει εκλογικά στην ΝΔ.

Ένα δεύτερο ευμενές για την ΝΔ στοιχείο αποτελεί η κόπωση του κόσμου από τις συνεχείς εκλογές, σε συνδυασμό με την αγωνία να προκύψει επιτέλους κυβέρνηση με προοπτική χρονικής εξάντλησης της εντολής. Η επιθυμία για κυβερνητική σταθερότητα και για αποφυγή τής προσφυγής σύντομα πάλι στις κάλπες φαίνεται ότι θα ενισχύσει τον δικομματισμό - ανεξαρτήτως του ότι ενδέχεται γι αυτό ακριβώς να προκύψει κυβερνητικό αδιέξοδο, που ίσως οδηγήσει σε οικουμενική κυβέρνηση προσωπικοτήτων για μερικούς μήνες και κατόπιν πάλι σε εκλογές. Το φανερώνει η δημοσκοπική συμπίεση ενδιάμεσων κομμάτων, όπως το «Ποτάμι» και οι ΑΝΕΛ.

Για την ΝΔ λοιπόν η θετική όψη του νομίσματος εξαντλείται εδώ, με τις δημοσκοπήσεις να την ενισχύουν στο να γίνει εκλογικά ελκυστική σε εκείνους οι οποίοι συνδυαστικά
α) είναι δυσαρεστημένοι από τον Τσίπρα
β) επιθυμούν σταθερή κυβέρνηση
γ) δεν εμφορούνται από αρνητικά για την ΝΔ συναισθήματα.
Καθώς τα αποτελέσματα την εμφανίζουν πρώτη ή οριακά δεύτερη, δίνοντας έναυσμα και σε εκείνους που θέλουν να συντάσσονται με τον πρώτο.

Αντίστροφα, στην αρνητική για την ΝΔ όψη του δημοσκοπικού νομίσματος βρίσκονται τα θετικά για τον Τσίπρα ποσοτικά και ποιοτικά στοιχεία. Τα οποία στην πολιτική συγκυρία όχι απλώς δεν είναι λίγα αλλά ίσως πλεονεκτούν εκείνων της ΝΔ, και τα οποία θα αναλύσουμε επί τούτου σε επόμενη παρέμβαση. Εδώ σημειώνουμε μόνον ότι η εμφανιζόμενη πρωτιά της ΝΔ ενεργοποιεί σε ικανή μερίδα του εκλογικού σώματος τα αντιδεξιά αντανακλαστικά, τα οποία έχουν καλλιεργηθεί κατά την σαραντάχρονη ιδεολογικοπολιτική ηγεμονία της Αριστεράς και πιθανότατα θα αυξήσουν τη συσπείρωση του ΣΥΡΙΖΑ.

Υπάρχει άλλο ένα εν δυνάμει θετικό για την ΝΔ εκλογικό ενδεχόμενο, το οποίο έχει και ιστορικό προηγούμενο. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης και οι λιγοστοί οπαδοί του βασανίζουν επί είκοσι δύο χρόνια την πολιτική νοημοσύνη των Ελλήνων, ισχυριζόμενοι επίμονα ότι την κυβέρνησή του την ανέτρεψε ο Σαμαράς.

Η ιστορική πραγματικότητα είναι ότι το καλοκαίρι του 1993 ο Μητσοτάκης διέθετε νωπή ψήφο εμπιστοσύνης με την οποία μπορούσε να κυβερνά μέχρι τον Νοέμβριο. Εκείνο που συνέβη ήταν ότι προέβη σε μια μοιραία για τον ίδιο πολιτική εκτίμηση. Ο Μητσοτάκης προκήρυξε εκλογές πιστεύοντας ότι θα τις κερδίσει, επιζητώντας ανανέωση της λαϊκής εντολής και μια φρέσκια κυβερνητική τετραετία. Εκτίμησε λάθος.

Ήταν γενικά μισητός. Και το σφάλμα του ήταν ότι δεν υπολόγισε πόσο επιπλέον μισητός είχε γίνει σε συντομότατο διάστημα με την εισαγωγή νεοφιλελεύθερων πολιτικών. Νεκρανάστησε έτσι πολιτικά τον Ανδρέα και ακολούθησε ο ενδεκάχρονος ζόφος της απύθμενης διαφθοράς, το τίμημα για την οποία καταβάλλεται με τα μνημόνια και την εθνική αποσύνθεση από την «πρώτη φορά Αριστερά».

Ο Τσίπρας προκήρυξε και αυτός -αποφασισμένες από καιρό- εκλογές με τη βεβαιότητα ότι θα τις κερδίσει. Βασιζόμενος κυρίως στη δημοφιλία του, στο έμφυτο χάρισμά του να γίνεται αυθόρμητα συμπαθής, στην ικανότητά του στην πολιτική στρεψοδικία και στην επικοινωνιακή υπεροχή της Αριστεράς στο δημόσιο λόγο.

Μήπως όμως σε αυτό το απολύτως ρευστό πολιτικό σκηνικό, με την κοινωνία σε αποσύνθεση και ψυχολογικά καθημαγμένη, διέπραξε το ίδιο σφάλμα εκτίμησης με τον Μητσοτάκη και έρθει δεύτερος; Διατυπώνουμε μόνο το ερώτημα, καθώς οποιαδήποτε απόπειρα απάντησης αυτού θα ήταν έωλη σε μια προεκλογική περίοδο σαν κινούμενη άμμο.

Αν στις 20 Σεπτεμβρίου αποδειχθεί ότι ο Τσίπρας εκτίμησε λάθος θα μπορούμε να μιλάμε για Μητσοτάκη-Τσίπρα βίους παραλλήλους. Παραλλήλους και στο ότι όπως ο Μητσοτάκης και η οικογένειά του παρά την τότε ήττα τους δεν έπαψαν να μας απασχολούν, ούτε ο Τσίπρας θα πάψει αντίστοιχα. Γνωρίζουμε ότι αυτό εύχεστε, αλλά μην βαυκαλίζεστε. Κάποια φαινόμενα οφείλουν να αντιμετωπίζονται δραστικά μόλις εκδηλώνονται. Μετά είναι αργά.

ΣΧΟΛΙΑ

  1. ΙστορίαΤουΑνθρώπου avatar
    ΙστορίαΤουΑνθρώπου 07/09/2015 15:26:06

    Αισχύλος: Το κακό, όταν δεν το αντιμετωπίζεις στην αρχή, με τον καιρό μεγαλώνει

  2. Δρόμος avatar
    Δρόμος 08/09/2015 15:34:32

    "Έχει η θάλασα σύνορα και δεν το ξέραμε?" Και αυτό... βγήκε από το στόμα του Αλέξη Τσίπρα, πρώην πρωθυπουργού της Ελλάδας. Πρώην ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ. Άν είναι δυνατόν... Ο άνθρωπος αυτός δεν υπάρχει... Δεν συγκρίνεται με κανέναν. Ότι πιό επικίνδυνο έχει περάσει από αυτόν τον τόπο.

    • Θετταλός avatar
      Θετταλός @ Δρόμος 09/09/2015 13:50:02

      Τσίπρας: "Έχει η θάλασσα σύνορα και δεν το ξέραμε;" Βίοι παράλληλοι με Μητσοτάκη ο οποίος είπε: "σε 10 χρόνια ποιος θα θυμάται το Μακεδονικό πρόβλημα";

      Έλα ντε τρομάρα σας;

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.