Αυτά που έχουμε να χάσουμε
14/12/2014 13:18
Του Akenaton
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΣΧΟΛΙΟΥ

Αυτά που έχουμε να χάσουμε

Η χώρα βρίσκεται ακριβώς στην θέση που ήταν το 2000 από οικονομικής απόψεως. Όσοι θυμούνται εκείνα τα χρόνια, είμαι βέβαιος πως βαθιά μέσα τους ξέρουν πως έχουμε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ να χάσουμε αν τυχόν και συμβεί το «ατύχημα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Είναι του συρμού (και γράφεται και από αρκετούς σχολιαστές εδώ μέσα) πως «εδώ που φτάσαμε δεν έχουμε πια τίποτε να χάσουμε». Θαρρώ πως για μια κρίσιμη μερίδα των ψηφοφόρων, πάνω σε αυτή την σαθρή λογικά θεώρηση, θεμελιώνεται η πρόθεση – απόφαση (;) να ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ όποτε και αν γίνουν οι επόμενες εκλογές.

Είναι φυσικά πολύ εύκολο να αρχίσει κανείς να απαριθμεί όλα εκείνα που σχεδόν με βεβαιότητα θα μας συμβούν αν τυχόν αυτό το πολιτικό συμπίλημα καταλάβει σύντομα την εξουσία στην χώρα. Όμως, έρχεται ο κάθε ψευτοαριστερούλης ινστρούχτορας και κάθε συριζαίικο τρολάκι να καγχάσει πως δεν πιάνει πλέον η «τρομοκρατία» και ο «εκφοβισμός».

Σε μια κοινωνία που βρίσκεται στα κάγκελα και σε μεγάλο μέρος του κόσμου που λόγω απελπισίας βρίσκεται έρμαιο της παροχολογίας, της ακατάσχετης υποσχεσιολογίας και του λαϊκισμού κάθε ψεκασμένου, πικραμένου και ονειροπαρμένου πολιτικού «ποιμένα», μπορεί κάτι τέτοιο να αποδειχθεί απτή πραγματικότητα.

Όμως, ακόμη και αριστερές λογικές γραφίδες (υπάρχει αυτό το είδος μην αμφιβάλλετε!) αντιλαμβάνονται με ενάργεια πως η μόνη ενδεικνυόμενη θέση για την ελληνική κοινωνία στην φάση που βρίσκεται σήμερα είναι η ολόθερμη και ολομέτωπη υποστήριξη του μνημονίου!!!

Σε αντίθετη περίπτωση, αυτά που έχουμε να χάσουμε αν ακολουθήσουμε τον θολό και γεμάτο υποσχέσεις και κλασαυχενισμούς δρόμο του ΣΥΡΙΖΑ, είναι πολύ σημαντικά και κρίσιμα για το πιο μεγάλο μέρος του εκλογικού σώματος και ίσως καθοριστικά για το Έθνος μας ολόκληρο.

Παρά όλα αυτά που μας συνέβησαν τα τέσσερα τελευταία χρόνια, παρά την βίαιη προσαρμογή, παρά την μείωση του ΑΕΠ, παρά την «εσωτερική υποτίμηση» και όλες τις πληγές του Φαραώ που επέπεσαν επί των κεφαλών μας, τελικά μόλις που «πέσαμε» στα επίπεδα που η ελληνική οικονομία κινούνταν το 2000!

Φυσικά, δεν είμαστε ακριβώς στην ίδια θέση, καθώς υπάρχουν σχετικά πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα αντίστοιχα. Σημαντικότερο πλεονέκτημα είναι η τιθάσευση των δίδυμων ελλειμμάτων (δημοσιονομικού και ισοζυγίου συναλλαγών) και η επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος. Σημαντικότερο μειονέκτημα η τερατώδης ανεργία και το μεγαλύτερο εξωτερικό χρέος.

Πάντως, η χώρα βρίσκεται ακριβώς στην θέση που ήταν το 2000 από οικονομικής απόψεως. Όσοι θυμούνται εκείνα τα χρόνια, είμαι βέβαιος πως βαθιά μέσα τους ξέρουν πως έχουμε ΠΑΡΑ ΠΟΛΛΑ να χάσουμε αν τυχόν και συμβεί το «ατύχημα» του ΣΥΡΙΖΑ.

Ακόμη και αν δεν βγει τελικά ΠτΔ από την επικείμενη εκλογική διαδικασία στην Βουλή, είναι σίγουρο πως κάθε νοήμων ψηφοφόρος που έχει διαβάσει τούτο το κείμενο, όταν βρεθεί μόνος του πίσω από το παραβάν της κάλπης των εκλογών που θα ακολουθήσουν, θα δυσκολευτεί πολύ να πείσει την λογική του πως «δεν έχει τίποτε πια να χάσει» και να ρίξει ανενδοίαστα στην κάλπη το ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ …

ΣΧΟΛΙΑ

  1. Άπαντα Επιστάμενος avatar
    Άπαντα Επιστάμενος 14/12/2014 17:56:28

    "τελικά μόλις που «πέσαμε» στα επίπεδα που η ελληνική οικονομία κινούνταν το 2000!" 1)Αν εννοείτε τα επίπεδα του κατακεφαλήν, δεν έχουμε καν πέσει στα επίπεδα του 2000. Το 2013 είχαμε 25.000 (ή 24.000 αν ενσωματωθεί και η χασούρα από το 2013/ το 2014 έχουμε ανάπτυξη απόσο λέγεται), κάτι που μας τοποθετεί στο 2005 περίπου. 2)Από την άλλη, τότε δεν είχαμε ένα τεράστιο αριθμό ανέργων. Αυτό μας τοποθετεί στο.... 1945 πιθανόν ή και λιγο πριν! 3)Επίσης, δεν μπορούμε να κάνουμε σύγκριση με το που βρισκόμασταν εμείς το 2000 ή το 2005, αφού ο κόσμος δεν έμεινε στατικός αλλά προχώρησε όσο εμείς υποχωρούσαμε. Έτσι η σωστή σύγκριση είναι ότι ήμασταν η 27η μεγαλύτερη οικονομία στον κόσμο και τώρα είμαστε πιθανόν η 55ή (λέω τώρα, κάπου εκεί είμαστε πάντως). 4)Συμφωνώ, πάντως με το βασικό πνεύμα του άρθρου: ότι πάντα υπάρχει παρακάτω.

  2. Ιαπετός avatar
    Ιαπετός 14/12/2014 23:25:22

    Δυστυχώς, ο μόνος δρόμος πού «φαίνεται» ανοιχτός είναι η συνδιαλλαγή μέ τούς πιστωτές. Ο άλλος δρόμος τής μετωπικής σύγκρουσης οδηγεί προσωρινά στά ζήτω καί μετά κυριολεκτικά στήν μεγάλη φτώχεια καί εν ευθέτω χρόνο στήν πλήρη παράδοση τής χώρας. Όχι σέ ανακωχή, αλλά στήν παράδοση άνευ όρων. Από τό Ωσσανά μέχρι τήν σταύρωση μεσολαβεί μιά εβδομάδα είπε ο Σαμαράς όταν πιέζονταν νά τά τινάξει όλα στόν αέρα. Καί είχε δίκηο, γιατί ο κύβος είχε ήδη ριχθεί από τόν ΓΑΠ. Ήταν ήδη αργά. Καί τώρα είναι αργά γιά μπαλωθιές. Άν τό κράτος δέν ήταν σέ τόσο βαθμό έρμαιο τού χυδαίου κομματισμού, θά μπορούσαμε νά πετύχουμε αρκετά μέ τό χρέος μας καί γενικότερα μέ τούς δανειστές μας. Όλοι συζητούν γιά όλα καί μέ όλους. Στά πλαίσια όμως τής συστημικής ανοχής καί τής κάθε ευνοϊκής συγκυρίας καί όχι πέρα από αυτήν. Σέ αυτά τά πλαίσια μπορείς καί νά απειλήσεις καί νά εκβιάσεις καί νά συμβιβασθείς. Ουσιαστικά αντιμετωπίζεις μιά τεράστια απειλή μέ ασύμμετρο πόλεμο, ώστε νά πετύχεις τό δυνατό καί στήν περίπτωσή μας τό επιθυμητό. Έκανε λάθη ο Σαμαράς; Αρκετά θά έλεγα, αλλά τόλμησε νά σπάσει αυγά. Είναι εύκολο από μιά θέση μή ευθύνης νά κατακρίνεις τά πάντα. Ιδιαίτερα άν αναλογισθούμε τί κοινωνία προσπαθεί νά μετασχηματίσει, αφού τήν ελέγξει πρώτα. Εξ άλλου συμφέροντα τής τάξης πού ανήκει υπηρετεί καί ο συμβιβασμός μέ πολλά καί πολλούς είναι αναγκαίος γιά νά υπάρχεις τήν επόμενη μέρα. Δέν κυβερνάει μόνος του καί τό ίδιο τό κόμμα του τόν περιμένει στήν στροφή νά τόν δολοφονήσει. Πολλοί (καί εγώ βεβαίως) αναφέρονται στήν ατολμία του νά περιορίσει τόν κρατισμό καί νά παύσει η κυβέρνηση νά εξοντώνει μέ τήν φορολογία τούς υπόλοιπους γιά νά επιβιώσει η κρατικίστικη νομενκλατούρα. Ένας λόγος είναι. Γιά νά δοκιμάσει κάποιος άλλος; Ο Τσίπρας στήν δυσαρέσκεια αυτής τής σαπίλας ποντάρει νά γίνει πρωθυπουργός καί τής υπόσχεται μέχρι καί τήν αθανασία. Ξέρει πολύ καλά ότι αυτή η σαπίλα ελέγχει τόν κόσμο, ο οποίος αντιδρά σέ συνθήματα καί όχι σέ προτάσεις. Δυστυχώς. Τό έχει πεί καί ο Σαμαράς ο ίδιος ότι πρέπει νά περιορισθεί η σαπίλα, αλλά μέ δόσεις. Μέ τήν μέθοδο τού σαλαμιού. Τώρα πόσες φέτες θά προφθάσει νά κόψει πρίν τό σαλάμι τού πέσει βαρύ θά φανεί. Νομίζω ότι πρέπει νά τού δοθεί ο χρόνος νά κλείσει τήν τετραετία. Στό τέλος θά ξέρουμε πού βρισκόμαστε καί θά μπορέσει η κάθε κομματοκρατία νά προσπαθήσει νά πάρει τήν κουτάλα. Νά υπάρχει όμως η κατσαρόλα καί τό σύστημα νά έχει επιβιώσει. Πολύ φοβάμαι ότι μάς τήν έχουν στημένη οι μεγάλοι, έτσι ώστε νά γίνουμε τό παράδειγμα πρός αποφυγή γιά τούς υπόλοιπους καί αυτό μέ τήν άλογη συμμετοχή μας. Δέν θέλω νά σκεφθώ τί θά γίνει στήν χώρα άν εγκαταλείψουμε εκούσια καί μέ δική μας ευθύνη τό ευρώ. Χαιρετίσματα στήν ΕΕ καί απόλυτο περιθώριο. Δέν κινδυνολογώ, απλά τό θεωρώ πολύ πιθανό καί υπαρκτό. Δέν νομίζω ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει τό αναγκαίο υλικό νά καταλάβει τήν εξουσία (όχι τήν κυβέρνηση, νά εξηγούμεθα), αλλά σέ καταστάσεις εμφυλιοπολεμικές πού πιθανόν νά επικρατήσουν, κανείς δέν ξέρει. Καί όποιος πεί ότι αυτά δέν γίνονται στήν εποχή μας είναι μακρά νυχτωμένος. Δέν χρειάζεται παρά νά δεί τά τεκμαινόμενα στήν Ευρώπη τήν ίδια (καί όχι στό παγκόσμιο χάος πού επικρατεί) καί θά αλλάξει γρήγορα γνώμη.

  3. ορεσείβιος avatar
    ορεσείβιος 15/12/2014 09:13:58

    Το μακρινό 1944, που ακόμη μας στοιχειώνει και δεν μας άφησε να γίνουμε μια δημοκρατία δυτικού τύπου, ΟΛΟΙ, μας έλεγαν να σεβαστούμε τις συμφωνίες των μεγάλων και να προσαρμόσουμε το κρατος μας στα πλαίσια που είχαν τεθεί. Οι ρώσοι έφτασαν στα σύνορα αλλά δεν πάτησαν το πόδι τους να φέρουν την επανάσταση. Εμείς θελήσαμε να δοκιμάσουμε και τότε να βαρέσουμε τα νταούλια για να χωρέψει όλο το παγκόσμιο σύστημα και ο καπιταλισμός. Την κατάληξη την ξέρουμε. Λέμε ότι οι ξένοι μας έβαλαν να σκοτωθούμε μεταξύ μας κλπ κλπ .Βλακείες. Μονοι μας βγάλαμε τα μάτια μας. Διάφοροι τύποι που διαχειρίζονταν ίσως σωστά τα θέματα ενός χωριού η ενός βουνού, αρνούνταν να παραδεχτούν την σκληρή πραγματικότητα , ζούσαν με όνειρα και φαντασιώσεις και καταστρέψαμε την χώρα μας. Η πραγματικότητα το 1944, φώναζε ότι η Ελλάδα ανήκει στη δύση και όλοι πρέπει να προσαρμοστούν. Χρειάστηκε ένας εμφύλιος και η καταστροφή μιας χώρας για να συνειδητοποιήσουν μερικοί την πραγματικότητα. Το 2014 μας φωνάζουν πάλι όλοι, προσέξετε, ανήνετε στη δύση και στην ΕΕ, ότι είναι να γίνει πρέπει να γίνει εντός του πλαισίου ...Λεφτά και δανεικά δεν υπάρχουν πουθενά πέρα από αυτά που έχει η Γερμανία, είστε μόνοι σας, θα σας πετάξουν έξω ή θα διαλυθείτε μόνοι σας.... Μερικοί τύποι φαντασιώνονται μια ρεβάνς του 2014 και τον παγκόσμιο καπιταλισμό να παρακαλά γονυπετής τον Λαφαζάνη και τον μηλιό, όπως το 1944 ήθελαν τον τότε σόιμπολε , το Τσώρτσιλ να προσκυνά τους αντάρτες. Η ισχύς και η δύναμη δεν ανατρέπονται με ονειρώξεις. Στο χέρι μας είναι να ξαναδοκιμάσουμε. Όμως δεν θα μας φταίει κανείς ξένος, κανείς εξαποδώ που θα κατρακυλήσουμε όπου κατρακυλήσουμε. Μόνοι μας, με την δική μας ανεπάρκεια και με τους δικούς μας εκπροσώπους, που τι μια δεν ήξεραν τι αποφάσιζαν και μετά θέλουν να αποφασίσουν αλλά δεν μπορούν να το κάνουν φανερά θα διαλυθούμε. Το ότι πολλοί ξένοι , αλλά κυρίως πολύ δικοί μας θα χαρούν με την δική μας κατρακύλα, δεν αλλάζει τα δεδομένα της ανεπάρκειας των εκπροσώπων μας να αντιληφθούν σε τι περιβάλλον ζούμε και πρέπει να αποφασίζουμε. Την ωρα που όλα τα θέματα είναι ανοιχτά και ως χώρα πρέπει να αποφασίσουμε με σφιχτά χρονοδιαγράμματα, άδικο, κακό δεν έχει σημασία πια, αυτά είναι για το μέλλον μας ως χώρα , λέμε στους συνομιλητές. Παύση για να παίξουμε με τις εκλογές μας και μετά δώστε μας κανά χρόνο για να αντιληφθεί ο μηλιός και δραχμαζάνης πως και που δημιουργούνται τα ευρά. Μας σουτάρεις ή δεν μας σουτάρεις στον αγύριστο και ακόμη πάρα πέρα? Αν δεν το έχουμε αντιληφθεί από 1-1-2015 είμαστε στο αέρα ξεκρέμαστοι, χωρίς ταμείο και χρηματοδότηση. Αυτό βλέπουν οι ξένοι που δίνουν τα ευρόπουλα τους, δικά τους είναι όχι δικά μας, και τραβάν τα μαλλιά τους με τους τρελούς που έχουν μπλέξει. Αν οι του τσίριζα λένε αυτές τις παλαβομάρες μήπως και καταφέρουν τελικά να πείσουν τον κόσμο να τους αφήσει στην ησυχία της αντιπολίτευσης, πάσο...αν τα πιστεύουν κιόλας και δοκιμάσουν να τα εφαρμόσουν τους βλέπω με πίσσα και πούπουλα να τους περιφέρουν στο τριώδιο οι τότε , πραγματικοί αγανακτισμένοι...Οποιον βρούν φυσικά , γιατί συνήθως το σύστημα διοίκησης μας την δύσκολη ώρα τα παρατά όλα και κρύβεται...

ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΣΧΟΛΙΟΥ

Τα δεδομένα σας είναι ασφαλή! H διεύθυνση email δε θα δημοσιευθεί. Τα στοιχεία θα χρησιμοποιηθούν αποκλειστικά για τη δυνατότητα σχολιασμού στο antinews.gr .

Tα πεδία με αστερίσκο (*) είναι υποχρεωτικά.