Η γαλάζια διαπλοκή και ο Ελεύθερος Τύπος
Στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, ο ΕΤ είχε φτάσει στην πρώτη θέση της πανελλαδικής κυκλοφορίας και ασκούσε σημαντική επιρροή τόσο στη ΝΔ όσο και στη διαμόρφωση του γενικότερου πολιτικού σκηνικού. Για να το κάνει αυτό όμως αυτή η εφημερίδα, ο ιδρυτής και εκδότης της Άρης Βουδούρης είχε προηγουμένως παραιτηθεί από τα άλλα οικονομικά συμφέροντά του για να ασχοληθεί με τον ΕΤ απερίσπαστος. Παρένθεση: Αυτό και μόνο το παράδειγμα και μια ανάλογη τροποποίηση στο νόμο για το βασικό μέτοχο θα αρκούσε για να εξασφαλισθεί η ανεξαρτησία αλλά και η βιωσιμότητα του ελληνικού Τύπου.
Ο θάνατός όμως του Βουδούρη το 1990 σε ένα περίεργο αυτοκινητιστικό δυστύχημα σήμανε και την αρχή της πτώσης του ΕΤ, αφού δεν άφησε κληρονόμους και ο έλεγχός του πέρασε στο «Ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη», στο οποίο κουμάντο έκαναν τότε τρία κορυφαία στελέχη της ΝΔ (Μ. Έβερτ, Γ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Παλαιοκρασσάς).
Λεπτομέρειες για το Ίδρυμα Λ. Βουδούρη δείτε εδώ: http://lilianvoudouri.gr/site/content.php?sel=9
Μετά το θάνατο του Βουδούρη τη διεύθυνση της εφημερίδας ανέλαβε ο Δημήτρης Ρίζος και η εφημερίδα προχώρησε κουτσά στραβά. Κάποια στιγμή όμως το 1994 ορισμένοι από το ΔΣ της εφημερίδας θέλησαν να την πουλήσουν (με την βοήθεια όπως λεγόταν τότε του μακριού χεριού του -ποιου άλλου; – του Μητσοτάκη που δεν είχε τότε μεγάλη εφημερίδα), ξέσπασαν εσωτερικές διαμάχες, ο Δ. Ρίζος πήρε το μέρος της Αγίας Οικογενείας, οι άλλοι συσπειρώθηκαν γύρω από τον Έβερτ που ήταν τότε πρόεδρος της ΝΔ και τελικά το φθινόπωρο του 1994 ο Δ. Ρίζος αναγκάστηκε να αποχωρήσει από τον Ελεύθερο Τύπο και να ιδρύσει τον «Αδέσμευτο Τύπο».
Την θέση του κατέλαβε ο παλιός φίλος του Βουδούρη Μάκης Σαρρής, ως εκπρόσωπος μιας περιστασιακής πλειοψηφίας στο Δ.Σ. του «Ιδρύματος Λίλιαν Βουδούρη», ιθύνων νους της οποίας ήταν ο Γιώργος Κύρτσος. Ο τελευταίος είχε δεχθεί να στηρίξει τον Μ. Σαρρή, για να τον «φάει» αργότερα. Αυτό έγινε το 1996 αφού προηγουμένως ο Έβερτ και ο Βαρβιτσιώτης επέβαλαν στο ΔΣ της εφημερίδας και άλλαξαν τους συσχετισμούς τον έμπορο οπλικών συστημάτων Θ. Λιακουνάκο (που αγόρασε και το 10% των μετοχών της εφημερίδας).
Επί της διεύθυνσής του Κύρτσου η στροφή του ΕΤ προς τις θέσεις του σημιτικού εκσυγχρονισμού και άλλων διαπλεκομένων ήταν περισσότερο από σαφής, όπως και η κυκλοφοριακή πτώση της εφημερίδας. Αυτός ήταν και ο ένας λόγος που ο Κύρτσος έφαγε κι αυτός το κεφάλι του. Ο άλλος ήταν ότι στη σύγκρουση εκείνης της εποχής της ΝΔ με το «σύστημα ΠΑΣΟΚ» και τον Κόκκαλη στράφηκε εναντίον του …Καραμανλή. Λέγεται μάλιστα ότι σπουδαίο ρόλο στα πράγματα έπαιζε τότε και η …Νίκη Τζαβέλλα που είχε πολύ καλές σχέσεις και με τον Κύρτσο και με τον Γ. Βαρβιτσιώτη και φυσικά και με τον Κόκκαλη. Γι αυτό προφανώς ο Γ. Καρατζαφέρης πρότεινε χθες να αναλάβει τον ΕΤ πάλι ο Κύρτσος.
Προσέξτε τώρα τα εξής:
Το Νοέμβριο 1994 αμέσως μετά την απομάκρυνση του Δ. Ρίζου με πρόταση του Μ. Έβερτ, το ΔΣ του Ιδρύματος Τύπου δώρισε ένα ολόκληρο δισεκατομμύριο δραχμές από την κληρονομιά Βουδούρη στο Μέγαρο Μουσικής του Λαμπράκη, για την ανέγερση μουσικής βιβλιοθήκης. Προηγήθηκε γεύμα του Χρ. Λαμπράκη προς τον Μ. Σαρρή, κατά τη διάρκεια του οποίου του είπε και το εξής αμίμητο: «Όλοι μας πρέπει να προσέχουμε κ. Σαρρή, επειδή όλοι μας έχουμε ένα σκελετό στο ντουλάπι». Αν δεν το γνωρίζατε κάπως έτσι γίνονται οι συμμαχίες και οι λυκοφιλίες στον εκδοτικό χώρο.
Εκτός από κουμπάρος του κ. Έβερτ, ο Θ. Λιακουνάκος ήλεγχε εκείνη την εποχή και κάποιο «Διεθνές Επιχειρηματικό και Πολιτιστικό Κέντρο ΑΕ», το οποίο ησχολείτο με μετακλήσεις καλλιτεχνών και παρόμοια θεάρεστα έργα. Μεταξύ των μελών του ΔΣ του ήταν και ο κ Σταύρος Ψυχάρης του Παναγιώτου. Από την άλλη μεριά, η σύζυγος του Έβερτ, ήταν συνεταίρος με την πρώην σύζυγο του Ψυχάρη σε εταιρεία που στεγαζόταν στην οδό Αναγνωστοπούλου κοντά στο σπίτι του Σημίτη. Και φυσικά ο κ. Ψυχάρης ήταν κι αυτός κουμπάρος του Κοκκαλίνου.
Με αυτά και με άλλα και αφού κανένας δεν ασχολείτο με την έκδοση της εφημερίδας αλλά με τις μπίζνες, η κυκλοφορία έπεσε από τις 200.000 + που ήταν ημερησίως επι Βουδούρη στις 35.000 -, άρχισαν τα προβλήματα και οι γκρίνιες και όπως γίνεται σε αυτές τις περιπτώσεις κάποιοι από το ΔΣ που είχε διορίσει ο μακαρίτης ο Βουδούρης για να προστατεύουν την περιουσία του αποφάσισαν να πουλήσουν την εφημερίδα, αφού προηγουμένως έφεραν σε κατάσταση χρεοκοπίας και το Ίδρυμα Λίλιαν Βουδούρη η περιουσία του οποίου προοριζόταν για την στήριξη του ΕΤ.
Τελικά τον Ιούλιο του 2006 επι πανίσχυρης τότε κυβέρνησης της ΝΔ (που κοιτούσε ανήμπορη να φεύγει από τα χέρια της ΝΔ η σημαντικότερη εφημερίδα της παράταξης) το ζεύγος Αγγελοπούλου αγοράζει την εφημερίδα. Τη συνέχεια την γνωρίζετε όλοι.
Ηθικό δίδαγμα: Μια εφημερίδα, σαφούς πολιτικής τοποθέτησης, αλλά ταυτόχρονα προπύργιο της μαχητικής και ανεξάρτητης δημοσιογραφίας, χάρις στην οποία είχε φτάσει στην πρώτη θέση της κυκλοφορίας, έγινε μετά τον θάνατο του ιδρυτή της έρμαιο στα χέρια ανίκανων πολιτικών και πονηρών επιχειρηματιών για να κλείσει άδοξα τελικά. Και την βασική ευθύνη γι αυτό την έχει ή ίδια η ΝΔ. Όλα τα υπόλοιπα είναι παραμύθια για μικρά παιδιά.
(στην φωτογραφία Λίλιαν και Άρης Βουδούρης)
Το μαχητικό και το ανεξάρτητο της δημοσιογραφίας η συχωρεμένη εφημερίδα το επετέλσε κατά τη διάρκεια της πρώτης οκταετίας του ΠΑΣΟΚ, όταν συσπείρωσε τον κόσμο της ΝΔ μετά τη ζαλάδα του 1981.
Με όλα αυτά που περιγράφονται αλλά και με άλλα ενδιαφέροντα που αφθονούν λόγω επικαιρότητας στο διαδίκτυο, το μόνο που αξίζει να προσθέσεει κάποιος ότι θα μπορούσε να κλείσει και νωρίτερα. Κρίμα για όλους τους ανθρώπους που δούλευαν εκεί και έχουν υποχρεώσεις.
Ναι μεν γνώρισε μεγάλες πιένες επί Βουδούρη ο ΕΤ, αλλά ας μην ξεχνάμε ότι δεν αποτελούσε παρά μόνο το αντίβαρο στην (τότε) καταπράσινη Αυριανή. Από ήθος και ύφος δεν είχε σε τίποτα να ζηλέψει. Ακόμα θυμάμαι τον πηχυαίο πρωτοσέλιδο τίτλο “Ανάξιος πατέρας εξωγάμου ο Ανδρέας” την προπαραμονή των εκλογών του ’85. (Και ποιος ξέρει πόσους ακόμα παρόμοιους τίτλους, ειδικά την περίοδο πριν από το “βρώμικο ’89″…)
Πολυ καλη αναλυση…
αλλη μια αποδειξη οτι η νδ δεν εχει ιδεα απο μμε
Από τη γενική ανάλυση του ζητήματος σχετικά με το κλείσιμο του ΕΤ δεν μπορώ να καταλάβω τον προβληματισμό σας!.
οι πολιτικοί έχουν ανάγκη τα μμε ή τα μμε τους πολιτικούς…
Και την βασική ευθύνη γι αυτό την έχει όχι η ίδια η ΝΔ, αλλά οι λεβέντες που καλοπερνάνε ως ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας είς βάρος του κόμματος και των οπαδών της.
Αυτό είναι και το βασικό παραμύθι για τα μεγάλα παιδάκια, αγοράκια και κοριτσάκια που ακόμη παίζουμε με τα κουβαδάκια τους. Εμείς οι υπόλοιποι μεγαλώσαμε πιά και δεν έχουμε ανάγκη από παραμύθια.
Μερικοί φίλοι εδω αναζητούν την παρθενογένεση. Δυστυχως δεν υπάρχει, όπως και παρθένες. Λεμε “ανεξαρτητη” απο τα διαπλεκόμενα μεγάλα συμφέροντα. Και ήταν. Λέμε “ανεξάρτητη” απο τις κομματικές γραμμές. Και ήταν. Φυσικά δεν ήταν το “manifesto’ ουτε η Monde. Απέδειξε όμως οτι ένας επιχειρηματίας (όπως ο Βουδουρης)μπορεί αν δεν θέλει την εφημερίδα του για να κάνει δουλειές, να επιτυχει εκδοτικά. Κασι φυσικά τσακισε και το τότε ΠΑΣΟΚ και τον Ανδρέα, γι αυτό κατανοω πληρως το δηλητήριο
Τα λόγια και τα χρόνια τα χαμένα …
http://www.youtube.com/watch?v=lW6QCM_rhBc
Παρθένες υπάρχουν και το ξέρουμε από πρώτο χέρι.
Ένα άλλο “κόλλημα” των Ελλήνων. Να “ωραιοποιούν” κάθε τί…παλιό!!
Έτσι ο Ε.Τ. της δεκαετίας του ΄80 έγινε “προπύργιο της μαχητικής και ανεξάρτητης δημοσιογραφίας” (!!!)
Κοίτα να δεις τί ποιότητα ενημέρωσης μας διέφυγε εκείνα τα χρόνια!
Σωστά factor. Δεν υπάρχει παρθενογέννεση αλλά όχι και “ανεξάρτητη απο κομματικές γραμμές”. “Ανεξάρτητη”, σε εισαγωγικά ναί.
Η δε κατανόηση για το δηλητήριο (εκείνης της εποχής υποθέτω) αφορά στο “ξεκατίνιασμα” δύο εξίσου “ποιοτικών” εφημερίδων. Της Αυριανής και του Ε.Τ. Έχει δίκαιο ο 2 @”Αυριανιστής”
Τελικά η μνήμη μπορεί να θέλει “υποστήριξη” με τα χρόνια, η λήθη όμως δεν επιτρέπεται.
Ας υποθέσουμε οτι οι μεγαλύτερες απογευματινές πολιτικές εφημερίδες ήταν/είναι ο Ε.Τ, το Έθνος, η Ελευθεροτυπία, τα Νέα και το Βήμα.
Κοιτάξτε σε ποιό συγκεκριμένο Κόμμα πρόσκεινται οι παραπάνω εφημερίδες (μετά το 1981) και θα βγάλετε συμπέρασμα αν η διαπλοκή στην Ελλάδα είναι γαλάζια ή πράσινη…
Rs – παρακαλώ μην αδικείς τον εαυτό σου ..
@Lavazza
Δεν κατάλαβα; Υπάρχουν δηλαδή εφημερίδες (μικρές έστω) που υποστηρίζουν το άλλο κόμμα ; Ολίγος ΕΤ υπήρχε και ….
Για ποιά μαχητική και ανεξάρτητη δημοσιογραφία μιλάτε; Ξεχνάτε την εποχή του Πασαλάρη, του Κύρτσου, του Ρίζου; Γιατί ήταν καλύτερος ο ΕΤ από την Αυριανή, την Απογευματινή, το Έθνος; Και πώς περιμένετε να επιβιώσουν τόσες ημερήσεις εφημερίδες χωρίς ρεπορτάζ, χωρίς σοβαρές αναλύσεις; Δηλαδή υπάρχει πραγματικός λόγος ύπαρξης 14 πρωινών και απογευματινών εφημερίδων; 10 πλέον των αθλητικών εφημερίδων; Τόσων ενημερωτικών σταθμών; Εδώ έχουμε αθλιότητες από τις θεωρούμενες σοβαρές εφημερίδες (βλέπε παράδειγμα Βήματος, Ελευθεροτυπίας στην περίπτωση Ερντογάν). Χρειάζεται η δημοκρατία μας τόσα ΜΜΕ; Ή μήπως αντιθέτως απειλείται από την ύπαρξη τους;
Το 90% του τύπου στηρίζει το συστημα ΠΑΣΟΚ.
Μεγάλο ποσοστό του τύπου χρηματοδοτείται απο εξωδημοσιογραφικές δραστηριότητες.
Γιατί οι επιχειρηματίες πληρώνουν τις φυλλάδες τους για ναστηρίζουν το συστημα ΠΑΣΟΚ;
To 90% tvn dhmosiogr;afvn sthn ERT ειναι πρασινοφρουράκια.
Αυτα απο μόνα τους συνιστούν ακραία νόθευση της δημοκρατίας.
Ωραία τα ιστορικά για να θυμούνται οι παλιότεροι και να μαθαίνουν οι νεότεροι.
Για επιχειρηματίες όμως τύπου Γ.Α και Θ.Α τα πράγματα είναι μάλλον απλούστερα. Οι λόγοι για τους οποίους χρειάζονταν εφημερίδα, εξέλιπαν. Γι’ αυτό και την έκλεισαν. Τι λέτε?
Ο ΕΤ δεν ηταν που ειχε βγαλει τις γυμνες φωτος της Δ.Λιανη στο εξωφυλλο? δε θυμαμαι καλα..
Αντί να κάνουμε ειρωνικά σχόλια για το κλείσιμο του Ελεύθερου Τύπου καλά θα κάνουμε να βρούμε μια λύση για τους 350 εργαζόμενους του. Δεν φταίνε αυτοί αν η κυρία Αγγελοπούλου αποφάσισε να τον κλείσει επειδή απέτυχε να εκβιάσει το πολιτικό σύστημα για να την κάνει πρόεδρο της Δημοκρατίας.
@17 Η Αυριανή.
Αισχρή εφημερίδα (ο παλιός Ε.Τ), δεν διαβαζόταν με τίποτες, όποτε την ξεφύλλισα ήταν γεμάτη αισχρή εμπάθεια, σκεφτόμουν: “Αποκλείεται να συμβαίνουν όλα αυτά”.
Βέβαια με τα χρόνια έγινα κι εγώ αντι-Πασόκ, αλλά το ρήγμα στην πίστη μου γιά “αλλαγή” το επέφερε ο “Τρίτος δρόμος” του Γιάννη Ιωάννου.
(Πως κατάντησε κι αυτός …)
Σοβαρευτείτε κύριε Καραμήτρο και όσοι βρίζετε τον Ελέύθερο Τύπο. Αν κάποια εφημερίδα ήταν αισχρή και εμπαθής αυτή ήταν μια φυλλάδα που λεγόταν Αυριανή.
Κάποιοι φαίνονται να έχουν πάθει αμνησία και να ξεχνάνε ότι η φυλλάδα που λέγεται Αυριανή δημοσίευσε πρώτη φωτογραφίες με την κυρία αν μπορεί κανείς να την πει κυρία την Λιάνη γυμνή.
Κοτρώτσος και Κύρτσος ίδια βρώμικη πάστα είναι.
Ζαχαράτος ένα χαζοχαρούμενο λαμόγιο.
και ο Πασαλάρης ακόμα έγραφε τις παπαριές για τη “δόλια πατρίδα” Ελεος πια με την πατσαβούρα…
Ο Ελεύθερος Τύπος είχε πάρει την κάτω βόλτα απο πολύ γρήγορα, πιό συγκεκριμένα μετά τον πρόωρο θάνατο της Λίλιαν Βουδούρη. Τότε πήγαινε πραγματικά να εξελιχθεί στην δεξιά Αυριανή της εποχής.
Μην κάνουμε άτοπες συγκρίσεις. Ε όχι και δεξιά Αυριανή ο Ελεύθερος Τύπος. Ας πρόσεχε ο Ανδρέας Παπανδρέου και η κυρία Λιάνη. Αν δεν προκαλούσαν με την συμπεριφορά του κανείς δεν θα ασχολούνταν μαζί τους.
Ξεχνάτε ότι ο Ε.Τ. άρχισε ως ΠΑΣΟΚική εφημερίδα όμως;