Ο καπετάνιος που… σαλπάρει στη νέα εποχή

Ο Κιζάνης, ως πρώτος κυβερνήτης της «Κίμων», σηματοδοτεί τη μετατροπή του Στόλου από καθαρά αμυντικό σε δύναμη αποτροπής στρατηγικής κρούσης

Του Βασίλη Γαλούπη

Οι περισσότερες χώρες δεν χρειάζεται να φοβούνται για την επιβίωσή τους. Έτσι, το πολεμικό ναυτικό τους συμβαδίζει με την ανεμελιά της γεωπολιτικής τους πραγματικότητας.

Κάποιες έχουν το ναυτικό που χρησιμεύει κυρίως για παρελάσεις, φιγούρα και φωτογραφίσεις, άλλες το ναυτικό που χρησιμεύει για «αστυνόμευση» και προβολή συμφερόντων σε διάφορα μακρινά μέρη, πολύ πέρα από τα -έτσι κι αλλιώς ασφαλή- σύνορά τους.

Η Ελλάδα, όμως, πρέπει να έχει το ναυτικό που χρειάζεται. Πάντοτε ήταν τα «ξύλινα τείχη» που την προστάτευαν. Για εμάς δεν είναι απλώς αξεσουάρ προβολής ισχύος – είναι αναγκαιότητα. Καμιά άλλη θάλασσα στον κόσμο δεν έχει βιώσει τόση Ιστορία όσο η ελληνική θάλασσα. Από τον Οδυσσέα μέχρι τους καπετάνιους τού σήμερα, όλοι τους απέκτησαν τη φήμη τους σ’ αυτά εδώ τα νερά. Στις αρχές του 2026 αναμένεται να καταπλεύσει στο σπίτι της, τον Ναύσταθμο της Σαλαμίνας, και η φρεγάτα «Κίμων».

Προχθές, Πέμπτη, στην τελετή παράδοσης που έγινε στα ναυπηγεία στη Λοριάν της Γαλλίας, επιβιβάστηκε στη φρεγάτα και ο κυβερνήτης της, ο αντιπλοίαρχος Ιωάννης Κιζάνης. Η ναυτική παράδοση ορίζει πρώτος να ανεβαίνει στο πλοίο ο νεαρότερος και τελευταίος ο αρχαιότερος. Ο αντιπλοίαρχος Κιζάνης ανέβηκε τελευταίος στο καράβι του, τηρώντας τον συμβολισμό: αν στο μέλλον παραστεί ανάγκη, αυτός θα το εγκαταλείψει τελευταίος – ή ποτέ…

Με την επιβίβαση του καπετάνιου, την ανύψωση της ελληνικής σημαίας στην πρύμνη και του επισείοντα, του διεθνούς διακριτικού που δηλώνει πως το πλοίο διαθέτει κυβερνήτη, η «Κίμων» έγινε κι επίσημα κομμάτι του Ελληνικού Στόλου.

Ακριβώς επειδή η ελληνική θάλασσα παραμένει αντικείμενο εντατικής επιβουλής από εχθρούς και «φίλους», τα στελέχη του Ελληνικού Ναυτικού έχουν την ιδιαιτερότητα ότι η εκπαίδευσή τους δεν σταματά ποτέ. Το μάθημα τους στη ναυτοσύνη δεν ολοκληρώνεται, ούτε «κλείνει» – εκπαιδεύονται στην ουσία για πόλεμο και μπορεί οποιαδήποτε μέρα ή νύχτα να χρησιμοποιήσουν όλη τους την ικανότητα για να υπερασπιστούν τη χώρα τους.

Ο αντιπλοίαρχος Ιωάννης Κιζάνης είναι απόφοιτος της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων, τάξεως 2000. Ξεχώρισε από νωρίς για την ικανότητά του να ηγείται και υπήρξε αρχηγός της σειράς του. Ξεκίνησε σε μάχιμες μονάδες επιφανείας, αποκτώντας εμπειρία σε πλοία πρώτης γραμμής.

Στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του υπηρέτησε σε μεγάλες μονάδες του Στόλου, συμμετείχε σε αποστολές επιτήρησης, σε ασκήσεις υψηλής έντασης και σε πολυεθνικές δραστηριότητες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο. Έπειτα ανέλαβε καθήκοντα κυβερνήτη σε ταχέα περιπολικά πλοία, θέση που απαιτεί ιδιαίτερες δεξιότητες. Χρειάζεται συνδυαστικά υψηλές ταχύτητες, άμεσες και γρήγορες επιχειρησιακές αποφάσεις και πλήρη ευθύνη του πληρώματος και του μέσου.

«Ο “Κίμων” επιστρέφει στη Μεσόγειο 2.500 χρόνια μετά, για να αποτυπώσει την ισχύ της Ελλάδας» δήλωσε χαρακτηριστικά στην τελετή ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, αναφερόμενος στον σπουδαίο Αθηναίο στρατηγό και διοικητή του αθηναϊκού στόλου, που εδραίωσε την τεράστια ισχύ των Ελλήνων.

Αθηναίος στην καταγωγή είναι και ο καπετάνιος της «Κίμων», και το καράβι που θα κυβερνά είναι η πιο σύγχρονη πολεμική μηχανή που διέθετε ποτέ το Πολεμικό Ναυτικό. Πρόκειται για ένα πλωτό «φρούριο», που θα μπορεί να λειτουργεί σαν κόμβος ισχύος και προστασίας στη μέση της θάλασσας. Θα είναι το πρώτο πλοίο του Ελληνικού Ναυτικού με δυνατότητα αεράμυνας περιοχής, που μπορεί να δημιουργεί έναν θόλο προστασίας πάνω από ομάδες άλλων πλοίων, νησιά ή κρίσιμες θαλάσσιες ζώνες. Το ραντάρ της φρεγάτας συνδυάζει δεδομένα από πολλαπλές πηγές πληροφοριών -αεροσκάφη, UAVs, συστήματα επιτήρησης, άλλα πλοία-, ώστε να «βλέπει» και πέρα από τον ορίζοντά της, δίνοντας πολύτιμο χρόνο στο Πολεμικό Ναυτικό για γρήγορη αντίδραση στη δύσκολη και απαιτητική γεωγραφία του Αιγαίου.

Η «Κίμων» θα μπορεί να εντοπίζει υποβρύχια σε μεγάλες αποστάσεις, να συντονίζει ομάδα πλοίων, να διαμορφώνει τον χώρο όπου επιχειρεί.

Στην Ελλάδα, ο κόσμος δεν έχει αυταπάτες. Η εμπειρία μάς έμαθε πως, όταν πρόκειται για εκμετάλλευση πόρων ή κυριαρχίας που ανήκουν, βάσει Δικαίου, στη δική μας χώρα, τρέχουν πολλοί αυτόκλητοι μνηστήρες στο φαγοπότι, αλλά όποτε τα πράγματα σοβαρεύουν είμαστε μόνοι μας.

Το Πολεμικό Ναυτικό πάντοτε είχε σαφές όραμα για τον ρόλο του στον ανταγωνισμό στη Μεσόγειο και τη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας. Όμως, ειδικά μετά την κρίση, είχε μείνει πίσω σε δυνατότητες να παρέχει αυτό που χρειάζεται η χώρα. Αλλά, στη δική μας περίπτωση, η αδυναμία στην αντιμετώπιση των προκλήσεων θα μπορούσε να οδηγήσει στην ήττα σε έναν πόλεμο στη θάλασσα.

Για την Ελλάδα, που απειλείται ανοιχτά από εχθρούς και εκβιάζεται από «συμμάχους», η ύπαρξη και λειτουργία ενός πανίσχυρου στόλου είναι θέμα επιβίωσης και στρατηγικής σημασίας.

Το ίδιο στρατηγικής σημασίας είναι ασφαλώς και οι ημερομηνίες παράδοσης για συγκεκριμένα πλοία και, κυρίως, η ύπαρξη ναυπηγείων και πολεμικής βιομηχανίας για να δώσουν έστω μια αφετηρία της στοιχειώδους αυτονομίας που χρειάζεται κάθε κανονικό κράτος.

Ο Κιζάνης, ως κυβερνήτης της «Κίμων», πρέπει να φέρει σε πέρας το δύσκολο έργο της εκπαίδευσης του πληρώματος σε έναν καινούργιο τύπο πλοίου-επιχειρησιακού δικτύου και της ενσωμάτωσης της φρεγάτας στον υπόλοιπο Στόλο. Κυρίως, όμως, καλείται να ενσαρκώσει την εμπιστοσύνη όλων εκείνων που έχει ορκιστεί να προστατεύει. Αυτό είναι το πιο βαρύ του φορτίο.

Ιωάννης Κιζάνης – Αντιπλοίαρχος, κυβερνήτης φρεγάτας «Κίμων» – Βιογραφικό

Έχει καταγωγή από την Αθήνα και αποφοίτησε από τη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων το 2000. Ήταν αρχηγός της σειράς του. Στα πρώτα χρόνια της σταδιοδρομίας του υπηρέτησε σε μεγάλες μονάδες του Πολεμικού Ναυτικού, συμμετέχοντας σε αποστολές επιτήρησης, ασκήσεις υψηλής έντασης και πολυεθνικές δραστηριότητες στο Αιγαίο και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ακολούθησε η ανάληψη καθηκόντων κυβερνήτη σε ταχέα περιπολικά πλοία, μια θέση που θεωρείται ιδιαίτερα απαιτητική. Θα είναι ο κυβερνήτης στην πρώτη φρεγάτα Μπελαρά «Κίμων».

Δημοσιεύεται στη «δημοκρατία»